A010582-R1-32-4A

Bokoesams album is de verpersoonlijking van jezelf zijn

Een artiest zijn die vooral draait op het zijn van een kleurrijke verschijning kan vermoeiend zijn. Soms wil je niet alleen maar blije shit pushen – dat breekpunt heeft Bokoesam ook meegemaakt op zijn onlangs uitgebrachte debuutalbum ‘Solo’.

De artiest uit Amsterdam-Oost heeft het imago van iemand die altijd doet waar hij zin in heeft, rapt over feestjes en bitches – de jongen die schijt heeft aan alles. Maar nu heeft hij even geen schijt. Je zou het niet denken, maar de losgeslagen Bokoesam aka Bokoeyoncé is ook gewoon maar een mens.

Toen het debuutalbum op de planning stond was dat voor Bokoesam het moment om eens goed te reflecteren op zijn carrière tot nu toe. Hij kwam als jongeling de game ingerold en er was lange tijd onzekerheid rondom zijn muziek. Zat hij bij Nindo? Zat hij bij Top-Notch? Alle drama zorgde voor vertraging op een ‘echt’ project van Bokoesam.

Hij kreeg totaal onverwachts een zoontje, maakte het succes mee met New Wave, pakte gouden platen, maar trok die lijn niet door met zijn volgende projecten. Waar veel New Wave artiesten naar links gingen, sloeg Sam af naar rechts. De hits liet hij liggen, maar waar deed hij het dan wél voor? Hoe moest hij op die leeftijd een kind opvoeden? In hoeverre heeft dat invloed gehad op zijn carrière? Ontzettend veel vragen. Ik vroeg het hem in een interview rondom zijn debuutalbum, ‘Solo’.

BALLINNN’: Je kondigde dit project aan als zijn ‘persoonlijkste shit ooit’ – wat voor mij best nieuw was. Aangezien je nooit persoonlijke dingen vertelde in je muziek of überhaupt in het openbaar.

BOKOESAM: Klopt, inderdaad. Ik denk met hoe mijn leven nu eruit ziet en hoe ik echt bezig was aan mijn debuutalbum, dat dit wel het juiste moment was om dat te doen. Voor mezelf, voor de muziek en voor de fans.

Vond je dat niet eng?

Eigenlijk wel. Ik deed dithiervoor nooit en als je dan soms terugluistert naar wat je daarvoor zegt in een mic maakt het je soms zelfs emotioneel. Zo kende ik mezelf niet als muzikant.

A010580-R1-17-8A

Op ‘Zoveel Leven’ geef je aan dat er veel gejudged wordt over je vaderschap. Hoe ga je daar mee om?
Je bent aan de ene kant vader, maar ook een artiest. Dat wil nog wel eens botsen. Je kan wel voor altijd immuun zijn voor opmerkingen die naar je gemaakt worden, maar ik ben ook maar een mens. Het was meer een soort afreageren van die frustratie en meer niet. Ik denk dat ik een goede vader voor Zaiyon ben. Hij mocht sowieso niet ontbreken op mijn album.

Je begon als een roekeloze jongen in de scene en bent langzaam de verpersoonlijking van iemand die staat voor jezelf zijn en je eigen stijl creëren geworden. Hoe kijk je terug op je eigen evolutie?
Toen ik begon met rappen wist ik niet waar ik begon. Het was gewoon de ‘schijt aan alles’ mentaliteit en beetje dronken tracks opnemen. Op een gegeven moment wordt je voor projecten benaderd die veel serieuzer zijn dan hoe je bezig ben. Op een gegeven moment krijg je zelfs een manager en ben je getekend bij een label. Hoe meer je meemaakt in je leven en hoe je je ontwikkelt als artiest ga je langzaam iets eigens creëren.

Als je nu je eerste clip, ‘32 levels‘ terugziet – wat is dan het eerste wat je opvalt?

Haha, wauw. Dat dit lang geleden is. En ook leuk om te zien dat al die guys die je daar ziet zitten nog steeds mijn beste vrienden zijn. Ik zie ze nog steeds bijna elke dag.

Hecht je daar veel waarde aan?

Uiteindelijk wel. Natuurlijk, je leert nieuwe mensen kennen en je raakt ook mensen kwijt. Maar om te zien hoe ik nog steeds met dezelfde mensen optrek en steun aan heb is best wel bijzonder denk ik. Ze zijn er voor me in goeie en slechte tijden.

A010580-R1-15-10A

Is het niet lastig om constant gezien te worden als die roekeloze en positieve guy?
Ja en nee. Ja, omdat je natuurlijk niet altijd in de mood ben om gek te doen of positief te zijn. Maar door dat imago trek ik juist ook veel positieve mensen waar ik weer energie uit haal. Ik liep bijvoorbeeld laatst op straat en ik was chagrijnig as fuck. Op een gegeven moment komt er een guy heel blij naar me toe gelopen en was zo energiek en blij dat hij mij zag dat ik daardoor ook gelijk weer wat blijer werd. Het zijn die kleine dingetjes, maar het doet me altijd goed.

Op dit moment ben je niet de man van de hits, maar jij lijkt me ook totaal niet het type ervoor die ermee bezig is. Zeg ik dat goed?
Ik maak gewoon shit die ik echt leuk vind. Zo simpel is het eigenlijk. Het klopt, ik ben niet persé iemand die de meeste views heeft, maar dat is ook niet erg. Ik ben ervan overtuigd dat dat vanzelf komt. Het is een sound die niemand nog maakt. Dan kost het tijd voordat het echt door iedereen opgepakt wordt.

Het is misschien wat raar om te zeggen, maar om te kunnen ”overleven” in deze scene is het toch lekker om hits te hebben, toch?
Ben ik het ook mee eens. Tuurlijk, ik zit wel eens te twijfelen aan het feit dat het niet zoveel is als de rest. Maar alsnog blijf ik gewoon mijn eigen shit doen. De sound van bijvoorbeeld een Ronnie Flex of Broederliefde is muziek die daar wel echt geschikt voor is. Het is toffe muziek, maar om dat dan na te doen is niet wie ik ben. Muziek maken puur om hits te maken – de ene artiest doet dat wel en de ander niet. Schaar mij maar onder de laatste groep.

Vind je de hiphop die nu in Nederland gemaakt wordt steeds meer op elkaar lijken?
Er is veel verschillende shit in Nederland. Op lange termijn gaat ook de muziek van opkomende artiesten door de mainstream gewaardeerd worden. Ik zie het als een soort generatie opschuiving. Wat nu ‘hot’ is worden door een bepaalde doelgroep heel vaak gestreamd en bekeken op een dag. Voor nu denk ik niet persé dat alles op elkaar lijkt, maar om in Nederland snel succes te hebben heb je wel een bepaalde sound, ja. Die sound is voor een een aantal artiesten weggelegd.

A010582-R1-29-7A

Gaat het dan tegen je eigen geest in om zulke poppy nummers te maken?
Niet persé. De ene keer maak ik domme trap, de andere keer maak ik een song op een poppy beat. Het is niet persé dat ik de studio in ga en denk: ‘oké het is tijd voor een poppy hit.’ Het gebeurt van zelf. Als ik in de mood ben zie je me die tracks maken. Maar dan wel in the Bokoesam way.

Je toonde pas geleden veel kritiek op vloggers die ook muziek maken – toevallig ook vloggers die dezelfde sound maken waar je nu op doelt.

Die shit die sommige vloggers maken vind ik gewoon echt niet hard. Het is puur commercieel winst voor hun Youtube-kanaal. Dan vind ik het lame om muziek daarvoor te gebruiken. Aan de andere kant, ik heb ook dankzij mijn Twitter veel bereik gehad voor mijn muziek. Dus ergens snap ik het wel. Iedereen mag lekker doen wat hij of zij wil, maar als het gewoon lame is moet dat ook gezegd kunnen worden.

Wat hoop je dat dit album doet?
Dit album moet de mensen Bokoesam beter laten leren kennen. Ik hoop dat meer mensen mij gaan begrijpen. Meer respecteren. Dit album moet mensen blij maken en veel positieve energie geven. Dat is waar Bokoesam voor staat.

TEKST: Armin Shah
BEELD: Vincent King