sevn-featured4

Dit is het eerlijkste interview met Sevn Alias ooit

Ik denk dat ik een jaar of 15 was toen ‘Puur’ van Hef uitkwam. Ik had nog nooit zoiets meegemaakt. Ik ging naar een, voornamelijk blanke, school – daar was Hef, schallend uit de Dell computers in het PC lokaal. Ik zoop me in de weekenden klem op pleintjes en bij hockeyfeesten. Daar was Hef. Ik woonde niet in de allermakkelijkste wijk en ook daar, op elke straathoek, hoorde je een blikkerige Hef uit Blackberry speakers komen.

Dit maakte ik daarna niet meer mee, tot er een 101Barz sessie van Sevn Alias online verscheen op 2 juli 2015. Uiteraard had ik de naam eerder voorbij horen komen, maar de 101Barz sessie in kwestie torpedeerde Sevn naar alle plekken waar Hef ook was – maar dan all-rounder. Waar Hef leunde op zijn luie flows en image toont Sevn zich all-round – één van de eerste Nederlandse straatrappers die zowaar liedjes maakt.

En dit op eigen wijze, door moeiteloos Nederlands en Marokkaans te mixen – en dat terwijl hij van Surinaamse afkomst is. Wij besloten om met hem te zitten en een openhartig gesprek te voeren over zijn verleden, maar ook zeker over zijn toekomst. Dit is het verhaal van de kroonprins van de straat.

Roots

Wie de 101Barz sessie van Sevn heeft gezien zit waarschijnlijk met een paar vragen. Hij komt uit Amsterdam, woont in Almere, represent Rotterdam Airlines, praat Marokkaans en lijkt alleen maar shirts van PSV te dragen. Sevn barst in lachen uit als ik hem die vergelijking voorleg. “Ik kom van Amsterdam West. Ik bleef daar tot een jaar of 10. Nu zit ik, na een tussenstop in Zeewolde, in Almere. Tuurlijk wil ik teruggaan naar Amsterdam. Ik wil nu m’n ma gewoon even blij maken met dat diploma – ik ga naar school in Almere. ROC. Tweede jaar. Als ik in Amsterdam naar school zou gaan dan zou ik niet naar school gaan.”

Hij kijkt om zich heen.”Ik heb schijt man. Mensen denken dat Rotterdam Airlines een muziekgroep is, maar het is meer dan dat. Ik ben daar als solo-artiest, zij managen mij momenteel. Wat die shirtjes betreft… Ik heb veel vrienden die bij profclubs spelen. Als zij mij een shirtje geven, ewa ja, kleine moeite om het aan te trekken en ze zo een shoutout te geven. Dan kan het mij niet schelen of ik uit Amsterdam kom en het is een shirt uit Eindhoven. Einde van de dag ben ik voor Ajax, maar ik rep gewoon m’n boys.”

sevn-luck-klein (1)

Getekend bij Rotterdam Airlines is hij echter niet volledig, zo beaamt hij. Zij waren gewoon als één van de eersten die op zijn wave sprongen – een album zou dan ook niet via Rotterdam Airlines uitkomen. “Dat is niet de bedoeling. We zoeken een groter label om zulke dingen te pushen, maar het beginstadium is daar. Het is een goede plek om te werken, om jezelf te vinden. Nu werken we aan een project. Ik weet niet of het een EP of mixtape gaat worden – we hebben ook wat aanbiedingen gekregen om die plaat bij grotere partijen uit te brengen. Dat zijn we nu aan het overwegen.”

Zichzelf gevonden heeft Sevn inmiddels – die zijn naam overigens dankt aan zijn geluksgetal, de Alias staat voor het enorme aantal bijnamen wat hij vroeger droeg. Na een tijdje was het zoveel Alias dit, Alias dat, dat Alias overbleef. “Als ik nu schrijf dan komt het makkelijk, ik hoef bijna niet meer na te denken in de booth. Bij mij draait het gewoon om een beat voelen, wie het getikt heeft maakt me niet uit. Je kan Reverse heten, als jouw beat niet klapt dan hoef ik hem niet.”

Marrakech
Het meest kenmerkende aan Sevn is tot op heden de Marokkaanse slang die hij in zijn raps opneemt. Kleine blanke kinderen door heel Nederland leren dankzij de raps van Sevn eigenhandig een paar woordjes Marokkaans – het is iets wat hij met zich meedraagt, al sinds hij in Amsterdam woonde.

“Ik ben van West gekomen, daar waren alleen maar mocro’s om me heen. Toen kwam ik in Almere terecht en daar waren weer alleen maar Marrokkanen. Zo was het gewoon. Ze waren overal om me heen. Ik ben niet expres zo gaan praten, maar als jij constant met hun bent dan ga je dingen nazeggen. Van nazeggen komt het in je systeem.”

“Ik ben nog niet eens in Suriname geweest, terwijl ik half Surinaams ben.”

Maar het is meer dan napraten. In zijn 101 rapt Sevn ‘ik kan niet slapen broer ik wil naar Marrakech’ en in zijn Whatsapp-bio wordt vaak gerefereerd naar de Islam.

“Je moet het zo zien – elke dag ben ik met Marokkanen. Elke jaar gaan zij naar huis en komen ze terug en vertellen ze mij hoe mooi het daar is. Dan word ik parra. Ik ben nog niet eens in Suriname geweest, terwijl ik half Surinaams ben. Maar die verhalen die ik hoor over Marokko, de foto’s en filmpjes die ik zie… Ik kan mezelf daarin meer vinden.”

Verhalenverteller
“Ik zou mezelf niet omschrijven als straatrapper, eerder als een persoon van het moment. Ik dropte 24/7 – toen was mijn hoofd op hele andere dingen. M’n hoofd was warm. Heel warm. Ik kan niet alles vertellen – maar er zijn bepaalde dingen geweest en ik heb bepaalde dingen gedaan. Je bent jong. Je ziet jongens van jouw leeftijd dingen dragen, dingen kopen, dingen rijden. Heel anders leven. Jij bent jong, je bent makkelijk over te halen.”

“Je ziet het dan als iets makkelijks. Als ik zo snel zoveel geld kan verdienen, ja, dan blijf ik dat gewoon doen. Maar op een gegeven moment zit je in die cirkel, dat is waar ik over rap. Ik rap over alles wat gebeurt. Ik wil mezelf geen rapper noemen, ik ben een verhalenverteller.”

sevn-hood-klein (1)

Een verhalenverteller die, afgaand op zijn teksten, niet echt met de vrouwen bezig is. In tegenstelling tot zijn meeste collega’s. Sevn gniffelt. “Mensen denken dat ik vrouwen haat, maar jeweettoch, iedereen kent ze. Die meids waarvan je niet weet. Je hoort dat ze met die en die bezig zijn, terwijl ze eigenlijk met jou fokken. Ik had een vrouwtje. Ik ben een normaal mens, ik had ook behoeftes. Ik deed alles voor die meid. Alles. Eindstand ging ze vreemd. Op dat moment… Ewa ja, vanaf toen was het ‘fuck jullie gewoon.’

“Natuurlijk kan ik chickies leuk vinden, dan zij het zo. Maar het is niet dat ik op zoek ben. Ik stress er niet om. Totaal niet om. Ik heb ook geen droomvrouw. Het is net als muziek: ik voel die beat, of ik voel hem niet. Simpel.”

Slippen
Sevn draait inmiddels. Sinds de 101-sessie, een steady stroom aan eigen tracks en featurings op menig chart-bomber kan Sevn zich nu oprecht een artiest noemen. Maar, net zoals veel andere Nederlandse artiesten, betaalt dat zich niet altijd uit in cash.

“Ik kan nu helaas nog niet leven van muziek. Ik kan die overweging maken – maar dat is een moeilijke, zeker als je van de straat komt. Die break kan in één keer gebeuren, maar het kan ook jaren duren. Bij mij duurde het geen jaren. Ik weet gewoon: ik heb volgende week een optreden staan, maar nu ben ik skeer. Als iemand tegen mij zegt ‘kom we gaan dit doen’ of ‘kom we gaan dat doen’, dan kan ik ‘nee’ tegen hem zeggen. Ik zit deze week skeer uit, ik weet dat ik volgende week m’n geld heb.”

“Soms is het niet anders. Dingen moeten betaald worden.”

“Maar tuurlijk, ik slip af en toe ook nog op die. Soms is het niet anders. Dingen moeten betaald worden. Dat is de harde realiteit. Soms is het gewoon echt niet anders. Maar als ik niks hoef te betalen en kan wachten op m’n geld, dan wacht ik liever op m’n geld.”

Een logisch antwoord daarop lijkt een deal bij een groot label. Hij glimlacht mysterieus als we het over verschillende grote partijen hebben. “Ik ken mensen die genaaid worden en ik ken mensen die hun hoofd erbij houden en verdienen wat ze horen te verdienen. Ik ken ze allebei. Voor mij is die keuze snel gemaakt, ik sluit me aan bij de laatste groep. Als jij bereid bent om mij te geven wat ik verdien, dan kan ik met je praten. Maar tot die tijd kan ik het op eigen kracht.”

Mocro Maffia
Als we het hebben over angsten kijkt Sevn bedenkelijk. Makkelijk is het natuurlijk niet om toe te geven waar je bang voor bent, zeker niet als je uit het milieu komt waaruit een Sevn komt. “Ik wil geen nee zeggen, iedereen heeft angsten. Maar ik heb geen grote angsten. Ook niet in het plezier kwijtraken, ik denk dat ik het meeste plezier heb van al die rappers hier. Je ziet hoe ik nu werk. Elke week, twee weken verschijnt er iets nieuws online. Zo werk ik al jaren. Twee jaar geleden had ik zo’n knak. Ik maakte zoveel shit – soms wel 6 tracks op een dag.”

Hij pauzeert even. “Toen begon ik te twijfelen. Ik wist niet waar ik al die bars vandaan haalde, maar wist wel dat ze op een dag op zouden zijn. Op een gegeven moment blijf je rappen en blijven die bars maar komen. Toen wist ik; dit gaat never nooit weg. Het is een soort van spier, hoe meer je aan het trainen bent, hoe sterker je wordt.”

sevn-alias3-klein

“Wat mij vooral veel helpt deze dagen is lezen. Ik lees veel criminologie. Tot dit jaar had ik nog nooit in m’n leven een boek uitgelezen, nu heb ik Mocromafia gelezen. Daarna ben ik in de misdaadboeken ingedoken. Mensen zeiden me altijd dat me woordenschat groter zou worden, ik had toen iets van ‘fok dat’. Ik kon wel lezen, op school haalde ik m’n AVI snel snel. Ik ben geen domme jongen. Maar ik vond het saai.”

“Nu ik boeken lees leer ik bepaalde termen die ik nog nooit gehoord had, haha. Zo van ‘faka, bestaan deze allang? Of is dit een nieuw woordenboek?’ Je doet een kennis op die je niet kan leren van je vrienden, van je ouders of de straat.”

“Ik had echt niks met boeken. Ik was juist die vervelende jongen – als jij op de gang een boek aan het lezen was dan sloeg ik dat boek uit je hand. Wat lees je? Ben je homo? Zulke dingen. Maar dingen gebeuren zo dichtbij je. In Mocro Maffia herkende ik gewoon straten waarin ik heb gewoond. Dat vind ik interessant. Ik hoorde dat er een film over zou komen, maar die kwam maar niet. Ik wilde gewoon weten wat er allemaal gaande was, dus toen ben ik dat boek gaan checken.”

Investeren
Het plan van Sevn is duidelijk. Hij wil volgend jaar een album droppen en het liefst dit jaar nog een project droppen, volledig geproduceerd door Esko. Als we het hebben over de lange termijn denkt hij even na.

“Ik wil geld maken man. M’n mensen goed zetten en het leven uitzitten, met plezier. Ik wil iedereen een taak kunnen geven. Een kans. Als ik genoeg geld heb en één van m’n boys wil kapper worden, dan wil ik hem het geld geven om een kapperszaak te bouwen. Hij wil muziek doen? Hier, bouw een studio. Investeren in je mensen. Ze een waarde geven in het leven. Een kans geven. Dat is waar ik voor sta.”

“Je bent niet dood totdat je naam voor het laatst wordt uitgesproken.” 

“Maar ik wil vooral mij achterlaten man. Het moet zijn alsof ik niet weg ben, zelfs al ben ik weg. Daarom is het ook zaak dat je tijdloze muziek maakt. Als je dat doet dan blijven mensen nog jaren naar je luisteren – ik wil gewoon van boven naar beneden kunnen kijken en denken ‘ja man, ze zijn nog steeds mijn tunes aan het luisteren.’ Dat betekent dat ik iets goed heb gedaan in de tijd dat ik iets goeds moest doen. Je bent niet dood totdat je naam voor het laatst wordt uitgesproken. Dat omschrijft de hele situatie.”

Tekst: Yannick de Keijzer
Beeld: Jonathan Hoost
Animatie: BRTHMRK