BALLINNN album 2017

Dit zijn de beste albums van het jaar 2017, volgens ons dan

De eindejaarslijstjes die niemand eigenlijk echt boeien maar er toch vol overdaad zijn, zijn weer geland. Alle clichés worden weer uit de kast getrokken, dus proberen wij daar vrolijk niet aan mee te doen en te kijken naar de plekken waar niemand kijkt. Lijstjes over de hardste tracks die helemaal niet zijn uitgekomen, bijvoorbeeld. Of naar een paar fashiontrends die beter in dit jaar kunnen blijven.

Er is echter één standaardlijstje waar we ons toch aan willen wagen. De heilige graal der muziekmedia: Het album van het jaar lijstje. Dus, bij deze. Dit zijn volgens BALLINNN’ de 10 allerbeste albums van het jaar.

10. Hef – Geit

hef-geit

Het is als rapper van begin twintig al lastig om relevant te zijn, dus om na 10 jaar in de game te zijn nog relevant en verfrissend klinken is een talent wat niet voor iedereen is weggelegd. Voor wie wel? Voor Hef. Op de valreep bracht hij, als totale verrassing, in december zijn ‘Geit’ album uit. De titel zinspeelt uiteraard op een benoeming die in Nederland weggelegd is voor weinigen, maar met ‘Geit’ solidificeert Hef zich als één van de goats van dit kleine land.

‘Geit’ bewijst dat Hef zich de rapgame Lionel Messi mag noemen. Zijn flow is nog even lui als toen hij ‘Puur’ uitbracht, maar we worden er nog steeds niet moe van. De souplesse die hij afwisselt met spitsvondigheid laat zien: Hef is een veteraan die er elke jongeling nog steeds uit sprint.

9. Drake – More Life

df91da4c0c20709e276c25f1bb6ff87f.640x640x1

Is het een playlist? Een EP? Een album? Als we Drake mogen geloven is ‘More Life’ het eerste: een playlist die samenvat waar hij en zijn verlengstukken voor staan. Omdat het een playlist is hangt het project een stuk minder samen dan een ‘Views’, maar dat is totaal niet erg. ‘More Life’ is op veel vlakken wat we misten aan ‘Views’. Sterker nog: het is voor veel fans weer een glimps van de ‘Take Care’ Drake, die door velen als de beste Drake wordt beschouwd.

De dynamiek op ‘More Life’ houdt de plaat interessant en maakt het waard om ernaar terug te keren. Niet omdat het een kloppend geheel is, zoals andere albums in deze lijst, maar juist door de individuele klasse van de verschillende tracks die om de een of andere reden toch binnen je mood vallen. Zoals, jawel, je favoriete playlist.

8. SZA – CTRL

https---images.genius.com-be7f8888b02ec8de90b71e6590692665.1000x1000x1

SZA is een naam die al jaren rondzoemt. Dat kan ook niet anders als je als eerste vrouw ooit getekend wordt bij Top Dawg Entertainment. Toch lukte het SZA al die jaren niet om haar stempel echt te drukken, totdat ze in juni ‘CTRL’ uitbracht. De rest is geschiedenis.

‘CTRL’ is als een dans tussen SZA’s verschillende emoties. Lust danst met angst, liefde met verdriet, advies met roekeloosheid. Het succes van ‘Love Galore’ lanceerde de 27-jarige zangeres wereldwijd en zorgde ervoor dat haar album de liefde ontving die het zo verdiende. SZA zingt zoals millennials denken; haar lyrics lezen bijna weg als een bijbel voor de generatie waar ze zelf onderdeel van is.

7. Lil Uzi Vert – Luv is Rage 2

uzi-1503626848-640x639

‘Luv Is Rage 2’ was de opvolger van het zeer gewaardeerde gelijknamige debuut van Lil Uzi Vert. De anticipatie was enorm en werd voorafgegaan door de megahit ‘XO Tour Llif3’. Het succes van die single zorgde voor enorm hoge verwachtingen, die Uzi uiteindelijk inloste met ‘Luv Is Rage 2’. Het is een album dat net zo vooruitstrevend is als het werk waar Uzi in eerste instantie bekend mee werd; de definitie van een plaat die beter wordt hoe vaker je hem luistert.

6. Future – HNDRXX

600x600bb-7

Future begon 2017 met een legendarische stunt – hij bracht twee albums uit in de tijdspanne van één week. Beide albums belandden op #1, een unieke prestatie.

Toch zijn de twee albums fundamenteel anders. ‘Mask Off’ – één van dé tracks van het jaar – mag dan wel op ‘FUTURE’ staan, maar voor ons is ‘HNDRXX’ de absolute winnaar. Op ‘HNDRXX’ balanceert Future tussen trap en pop; de gevoelens die hij verpakt in kneiterharde tracks, komen op ‘HNDRXX’ nog beter naar voren. De releasestructuur was niet alleen legendarisch, Future bewees met ‘HNDRXX’ dat hij één van de uniekste en meest diverse acts van het huidige hiphoplandschap is.

5. Playboi Carti – Playboi Carti

Playboi-Carti-cover-art-630x630

Als een artiest drie jaar vult met spaarzame snippets, amper een social media presence en een handvol onafgemaakte singles, dan is dat in de meeste gevallen niet een vruchtbaar begin van je carriere. Behalve als je Playboi Carti heet. Met minimale middelen creëerde de protege van A$AP Rocky een enorme hype, die in 2017 eindelijk zijn bekroning kende in een fatsoenlijk project.

Waar collaga’s als Lil Uzi en Lil Yachty in dezelfde tijdspanne enorm veel naam voor zichzelf maakten, deed Carti qua buzz niet onder voor deze twee. Op zijn self-titled debuutalbum laat hij eindelijk horen waarom – Carti is spitsvondig, combineert Atlanta en New York met elkaar en is dusdanig nonchalant dat het niks anders dan bewondering opwekt.

4. Migos – Culture

Migos-Culture-Album-Cover-640x480

Overall misschien wel het constantste album van het jaar. De plaat kwam uit toen 2017 nog maar amper begonnen was, maar is constant relevant geweest. ‘Culture’ was het startschot van een vernieuwde zegenreeks van Migos. Een zegenreeks waarmee ze afrekenden met de stigma’s die kwamen kijken na hun eerste paar projecten en een serie aan W’s inzette waar je ‘u’ tegen zegt.

De combinatie tussen Quavo, TakeOff en Offset klopte altijd al, maar bereikt op ‘Culture’ nieuwe hoogtes. Samensmeltende adlibs, karakteristieke flows en tracks van dusdanig niveau dat we onmogelijk een favoriet kunnen aanwijzen. ‘Culture’ transformeerde Migos van een team vol prospects naar een team vol all-stars.

3. Ronnie Flex – Rémi

9ac615cfcae4279a4936a3f3c313c86b.640x640x1

We komen superlatieven te kort om het tweede album van Ronnie Flex te beschrijven. Toegegeven, de absurditeit die zo prominent (en vernieuwend) was op ‘De Nacht Is Nog Jong Net Als Wij Voor Altijd’ ontbreekt enigszins. Drankstand Ronnie is iets meer naar de achtergrond geschoven, maar daardoor hebben twee nieuwe Ronnie’s hun intrede gemaakt: Rémi en Nori. Beide kenden we al, maar beide etaleren hun kunsten pas echt op ‘Rémi’.

‘Rémi’ is het album wat Ronnie zelf beschouwt als zijn eerste échte album – dat hoor je aan alles. Er zitten vrijwel geen skippers op het album, waarop Ronnie bewijst charts te kunnen toppen en streets te kunnen runnen. De wedergeboorte van Nori is een happening waar veel fans van het begin naar snakten, maar de gevoelige snaren van Rémi bekoren ook de mensen die al jaren schreeuwen op meer ‘In Een Jet’.

Moeiteloos kunnen switchen tussen verschillende stijlen is niks nieuws voor Ronnie, maar op ‘Rémi’ behaalt hij nieuwe hoogtes met zijn specialiteit. Van het opzwepende ‘Spook’ tot het betoverende ‘Achteruit’ of het gebroken ‘In Mijn Bed’ – Ronnie Flex beschrijft op ongekende wijze hartpijn in majeur.

2. Jay-Z – 4:44

https---images.genius.com-4cf5f4f88ace021acdc18cc3cefcf2f4.1000x1000x1

Als Jay-Z al een tijdje geen album heeft uitgebracht, dan zwellen de geruchten automatisch aan. Zeker als zijn vrouw een jaar daarvoor een album uitbracht waarin ze het uitgebreid over Jay’s side-adventures heeft; een antwoord kon niet uitblijven en dat bleef het ook niet.

Echer had niemand verwacht dat een 48-jarige een dusdanig spot-on album zou neerzetten.

‘4:44’ is veel meer dan een antwoord op Beyoncé, het is de weerspiegeling van een geëvolueerde Jay-Z. Hij rapt meer dan ooit over zijn eigen emoties, een onderwerp dat hij hier voor nauwelijks besprak. Tegelijkertijd is hij de definitie van black excellence – zijn woordspelingen zijn inspirerend, zijn verwijzingen zijn motiverend. Samen met No I.D. heeft Jay een 36-minuten durende timestamp gemaakt. Een timestamp die in touch is met alles waar Jay voor staat, maar tegelijkertijd nieuwe territoria ontdekt.

Op ‘4:44’ staan nummers die Jay Z jaren geleden beloofde nooit te maken, maar dat hij ze nu wel maakt staat symbool voor de groei die Jay meemaakte. De groei van hustler op de block naar founder van miljoenenbedrijven. De groei van het kopen van gouden chains naar het kopen van kunst en vastgoed. De groei van ijskoning naar een man die toegeeft hoeveel moeite hij heeft gehad met de homoseksualiteit van zijn moeder, maar nu ook toegeeft dat hij huilt nu zij eindelijk echte liefde heeft gevonden. ‘4:44’ is niet Jay-Z’s beste album, maar wel zijn compleetste – en dat zegt wat, als je er al 12 hiervoor hebt uitgebracht.

1. Kendrick Lamar – DAMN.

IMG_3754-1000x1000

Als we één woord zouden moeten kiezen om Kendrick Lamar zijn derde studioalbum (‘untitled, unmastered’ niet meegerekend) te omschrijven, dan zou dat closure zijn. Het is cirkeltje rond voor Kendrick Lamar, die met ‘DAMN’ zijn carriere tot nu toe bekroont.

Het heeft inhoud en storytelling die we gewend zijn van Kendrick – echter is er iets anders aan ‘DAMN’. Het is nóg accessibler dan zijn vorige werk, terwijl het tegelijkertijd het hoogste gehalte complottheorieën van alle albums van 2017 heeft. Nog steeds gaan er geruchten over de tracklist, de volgorde van de plaat en het artwork. Sommige compleet onzin, sommige bevestigd door K.Dot himself.

Die complottheorieën zijn niet alleen entertaining, het is een maatstaf voor hoe goed Kendricks album is. Als je in alle hoeken gaat zoeken naar dubbele bodems, en die dubbele bodems werken vervolgens allemaal, dan toont dat aan hoe divers ‘DAMN.’ is. ‘DAMN’ is de ware opvolger van Kendricks moderne klassieker, ‘good kid, m.A.A.d. city’. We horen dezelfde good kid, maar nu volwassen. Gegroeid. On top. Kendrick laat met ‘DAMN’ wederom zien dat hij de koning is en op dit moment kan niemand hem onttronen behalve hijzelf.