yannick

Een interview met Boaz van de Beatz over alles behalve zijn nieuwe EP

Als we binnenkomen is Boaz van de Beatz in alle haast nog even zijn studio aan het opruimen. “Ik was hier gisteren met Def Major en Mafe. Gewoon, rondkutten. Muziek maken moet wel leuk blijven”, aldus de producer die de afgelopen jaren Nederland kennis liet maken met een compleet nieuwe muziekstroming, intensief samenwerkte met Diplo, bijdroeg aan projecten van Major Lazer en met o.a. Pharrell, Katy Perry en RedOne in een studio zat.

Vorige week bracht Boaz zijn nieuwe EP ‘Horse Force’ uit onder het Amerikaanse ‘Mad Decent’, maar daar gaat het gesprek vrijwel niet over. Waar dan wel? Over zijn jeugd, zijn werkethiek en het maken van beattapes voor THC-rapper Rocks.

Geen mansion meer
Precies op de grens van Rotterdam en Cappelle houdt Boaz zijn studio. Een klein, vaalgeel blokje, beheerd door een antikraakagency. Het enige dat verraadt dat er hier hits zijn gemaakt voor o.a. Ronnie Flex, Diplo en Major Lazer is de Audi A8 die schuin op het grasveldje is geparkeerd. Een abstracte vibe. Zeker als je beseft dat Boaz tot voor kort een gigantische mansion in Hoofddorp bezette, waar hij woonde en waar hij deed waar hij het beste in is.

“Je kan je werk en je leven niet zo scheiden. Ik ben nu 26 en heb m’n hele leven zo geleid – maar op een gegeven moment word je helemaal leip man. Er kwamen alleen maar mensen over de vloer. Pokoes maken. Ik moest gewoon een plek hebben waar ik de deur op slot kan doen.”

“Ik moest gewoon een plek hebben waar ik de deur op slot kan doen.”

Die pokoes maakte Boaz jaren op die manier – met talloze mensen die af en aan liepen. Op zijn 17e ging hij op zichzelf wonen, toen zijn ouders naar Israël emigreerden en hij achterbleef in een rijtjeshuis in Gorinchem. Daar begon het gekkenhuis dat later uitmondde tot Nouveau Riche. “Ik had mazzel met een vader die in de huizen zat, door hem kreeg ik die woning. Door al die ruimte en geen ouders die op mij letten, besloot ik een studio te bouwen en iedereen uit te nodigen die maar langs wilde komen. Via obscure websites rappers vinden, hun nummer achterhalen en ze naar Gorinchem halen. Zo gebeurde dat met Jebroer en zo gebeurde dat ook met Digitzz.”

IMG_3037

Nouveau Riche
Nu terugkijkend is Nouveau Riche een succes. Mr. Polska kwam er tot bloei en de basis van de carrières van Jebroer, Digitzz en Ronnie Flex werd daar gelegd. “Het was een mooie tijd, maar ik mis het niet echt man. Het was vooral stress. Ik was gewoon een tijdje afhankelijk van andere rappers om eten mee te nemen, ik had echt niks. Ik was een keer met Polska bezig, een paar jaar geleden, en toen visualiseerde ik mezelf in dat vieze huis, met honger in mijn maag en rare geluiden uit de speakers. Toen kwam even dat besef: ‘what the fuck ben ik aan het doen man?’ Het klonk nergens naar. Toen was ik er even klaar mee. Voor een dag.”

“Tuurlijk wil ik meer. Nederland heb je zo gedaan.”

Maar Boaz en Polska zetten door. Polska als het charismatische enigma voor de buitenwereld en Boaz als het werkpaard met een mastermind op de achtergrond. Samen bestormden zij Nederland, speelden ze festivals en clubs plat en lieten zij zien dat je met een extreem andere sound toch successen kon boeken bij het ‘hiphop publiek’. Het was een bevestiging dat hét kon en toen die bevestiging er was wilde Boaz snel meer. “Tuurlijk wil ik meer. Nederland heb je zo gedaan. Als hiphopact zijnde krijg je vaak een piek van 3/4 jaar, daarna is het struggelen geblazen. Als je verder wil komen zal je toch echt iets in het buitenland moeten gaan doen.”

Benzine
Boaz had zijn vizier dus al snel op het buitenland gezet, maar Polska was nog niet klaar met Nederland. “Ik ben op mijn beste als er ergens een uitdaging in zit. Daarom werkte wat wij voorheen deden ook zo goed, omdat het helemaal nieuw was. Er viel wat te halen. Dat werkt als benzine, de underdog zijn. Maar op een gegeven moment was Polska gevestigd en zagen we dezelfde club vier/vijf keer in het jaar. Dan ben ik er wel klaar mee. Polska niet. Hij wilde nog een nieuw album doen, maar dat hoefde van mij niet. ‘Wat wil je daarmee bewijzen? Wat wil je halen? Een top 10 hit?’ Ik snapte het niet. De energie die wij in een Nederlandstalig album steken is dezelfde energie de we in een Engelstalig album steken. Daar gaan dezelfde studio uren in – en ik weet zeker dat er bij het Engelstalige veel meer te halen valt. En het is weer een uitdaging.”

“Moet ik nu blij zijn dat we op de radio komen? Ik geef daar niks om.”

“Hij kon daar niet helemaal in mee en is hij zelf muziek gaan maken met andere mensen, voor dat album. Maar ja, uiteindelijk zit hij wel onder mijn label en ik wil wel gewoon dat het goed is en, als ik eerlijk ben, was het album nog niet all that. Dat bedoel ik niet arrogant, maar het was niet waar het moest zijn.”

Dus bemoeide Boaz zich ermee, maar als hij er op terugkijkt is er weinig reactie uit hem te halen. “‘$noller’ is oké. It’s okay. Ik vind ‘Discodochter’ heel cool. Ik wil er niet down over zijn, maar het is niet meer dan oké. I’ ve been there done that. Twee maanden daarvoor bracht ik een album uit met Ronnie. Oké, lauw. Nu met Polska. Oké, lauw. Ik word er niet per se rijker door, ik kom er niet per se verder door. Moet ik nu blij zijn dat we op de radio komen? Ik geef daar niks om.”

IMG_3081

Zweverig
Het klinkt misschien arrogant op papier, maar uit de mond van Boaz klinkt het vooral heel logisch. Hij wil niet stagneren en ziet Nederland als stagnatie – wat op zich logisch klinkt als je beseft dat hij in het afgelopen jaar tracks maakte met Pharrell, Major Lazer en Ariana Grande en in de studio zat met artiesten als Katy Perry. Maar ook bij die artiesten is er nog zat ruimte voor verbetering.

“Het is okay”, glimlacht Boaz als hem gevraagd wordt naar de track die hij voor Ariana Grande produceerde. “Het had beter gekund. Het kon een hit zijn als het iets beter was gedaan, eigenlijk wilde ik die track zelf mixen, maar het is een begin. Ik weet dat ik paradoxaal klink, maar dat is toch kenmerkend voor een artiest? Je eigen werk haten én ervan houden. Als ik eenmaal iets heb uitgebracht dan kan ik er niet naar luisteren zonder het te haten. Zodra ik een file heb gerenderd en er een .mp3 van heb gemaakt klik ik niet meer op play – ik weet dat ik iets ga horen wat niet goed is en dan moet ik er weer aanzitten tot dat wel zo is, maar dat is het probleem: met muziek is het nooit goed.”

“Je moet altijd een beetje froes zijn. Probeer altijd positief in het leven staan, maar je moet ook altijd een beetje emo zijn. Die balans moet je vinden. Niet té blij, niet té down. Ik probeer altijd in het midden te hangen – daarom ben ik ook nooit echt emo maar ben ik ook nooit echt sick blij geweest. Alleen andere mensen blij maken maakt mij blij.”

Rocks
Dat doet hij al sinds de begindagen van Nouveau Riche, mensen blij maken, en dat wil hij blijven voortzetten. “Ik werk met een jongen, Abel de Jong. Hij bleef mij jarenlang gewoon SoundCloud linkjes sturen met zijn eigen werk. Eerst gaf ik hem van die kutte kritiek: ‘maak een beetje je eigen sound’, zijn werk leek namelijk veel op mijn producties. Maar dat kan ik hem niet kwalijk nemen. Toen ik 16 was probeerde ik ook beats te maken als Timbaland. Uiteindelijk heb ik hem een keer naar de studio gehaald en hem gewoon meteen op grote shit gezet – dingen voor Polska, dingen voor Major Lazer. Hij zit gewoon met jas aan en capuchon en pet op in de studio, te werken. Ik herken wel een beetje van mezelf in hem ja, en hij heet ook nog eens Abel de Jong. Zo heet mijn vader ook. Het is bijna voorbestemd.”

“Ik wilde echt graag dat Rocks over mijn beats rapte”

Dan switched het gesprek naar Leefstijlers, de rapformatie waar Boaz vroeger onderdeel van was. Boaz lacht. “Ik was vroeger die rapper. Ik was 15 denk ik, we hebben zelfs het voorprogramma van THC gestaan. Dat was sick. Ik was vroeger echt een enorme THC fan, vooral van Rocks, en ik wilde echt graag dat hij over mijn beats rapte. Toen heb ik hem een keer beats gegeven, maar dat voelde hij volgens mij niet. Maar fuck it, ik wilde dat hij op een beat van mij kwam, dus luisterde ik naar zijn tracks en daarin spitte hij dat ze chillden op Zonneplein in Tuindorp. ‘Rocks voelde die beats die ik backstage aan hem gaf niet? Cool, ik heb nieuwe beats voor hem.’

“Toen heb ik een vriend gevraagd of hij me naar Tuindorp kon brengen, vanuit Gorinchem. Uiteindelijk kwamen we bij Zonneplein, stonden er alleen maar goons. Rauwe mannen. En ik was een kleine boy van 15, maar ja ik had een beat CD bij me. Ik was helemaal zenuwachtig: ‘eehm, is Rocks hier? Ze snapten het niet helemaal, tot ik uiteindelijk uitlegde dat ik beats voor hem had. Hij was er zelf niet maar ze hebben het wel aan hem gegeven. Uiteindelijk heeft Rocks mij zelfs nog gebeld over die beats, maar hij voelde ze helaas niet. Of hij nu nog op mijn beats mag? Jawel. Fuck it, ik zou het zelfs gratis doen.”

IMG_3047

Ronnie vs Pharrell
Wat de toekomt nog meer brengt, behalve een potentiële Rocks featuring, valt nog te bezien. Zowel voor Boaz als Nouveau Riche. “We zijn met Nouveau Riche net weg bij AT Productions, dat was niet helemaal wat we ervan hadden verwacht, dus we staan op het punt bij een nieuwe distributeur te tekenen. Daarna nieuwe acts signen man. Ik wacht tot Ronnie’s contract bij Top Notch klaar is en dan spring ik daar meteen op. Hij is over 10 jaar echt een Pharrell, daar geloof ik echt in. Ik heb een keer met Pharrell in de studio gezeten en toen herkende ik direct Ronnie in hem.”

“Ik wacht tot Ronnie’s contract bij Top Notch klaar is en dan spring ik daar meteen op”

Boaz heeft ondertussen heel casual een krankzinnige productie van hemzelf opgezet, mét een verse van Pharrell over zijn beat heen. Of die track ooit het daglicht ziet is nog de vraag, momenteel is Boaz keihard bezig met Kalibwoy. “Daar kan ik dus wel écht blij van worden, maar dat komt omdat het nieuw is. Die EP, ‘Horse Force’, daar zit ik al zo lang op. Ik heb die tracks al eeuwen rondslingeren, dus die bestaan eigenlijk niet meer voor mij. Het is nieuw voor de wereld, maar niet voor mij. Daarom ben ik blij met Kalibwoy, dat is weer benzine.”

Het is kenmerkend voor de producer die werkt met de allergrootste namen in de game, maar die een schreeuwende jongen uit de Bijlmer momenteel als zijn favoriete troef ziet. Een perspectief dat zich verder strekt dan de beats die hij maakt. “Ik heb niks naast muziek. Echt niet. Daarom probeer ik het leven wat beter te begrijpen. Iedereen chased de hele dag blind geld en succes, dat is volgens mij niet de manier waarop je je leven moet leiden. Dat is wat ik probeer te begrijpen, hoe dat dan wel moet.” Boaz lacht: “Sicke Ghandi.”

‘Horse Force’ is de tweede EP van Boaz onder Mad Decent en is HIER te bestellen.

Beeld: Daniel Wolters
Tekst: Yannick de Keijzer