JHOO_MAR_003

Mar is klaar om zichzelf voor te stellen

Mar ploft neer op de stijlvolle vintage bank in het restaurant. Lang heeft hij met broeder Full Crate opgetreden en met titels zoals Man x Woman en Nobody Else op zijn naam is Mar een force to be reckoned with. Toch weten we nog niet zoveel over de zanger zelf. Het is inmiddels tijd. Hoog tijd dat hij zijn vleugels uitslaat.

Terwijl een vriendelijke dame ons een kopje thee brengt zet ik de spullen klaar, want na de release van zijn EP ‘When We Meet’ en de start van de ‘When We Meet’ huiskamersessies, is het nu eindelijk tijd voor een uitgebreide introductie van de tot nog toe nog vrij mysterieuze Mar. Wie is Mar eigenlijk? En misschien nog belangrijker: waar haalt hij al die belachelijk harde, met seksuele energie overgoten pokkoes vandaan? Wij vroegen het hem.

Thuis
Mar maakt samen met partner in crime Full Crate al jaren muziek, maar nu is het tijd om iets voor zichzelf te doen. Als hem gevraagd wordt naar zijn achtergrond reageert de zanger met een brede grijns. “Ik ben geboren en getogen in Amsterdam. Mijn moeder is Arubaanse, haar moeder is Surinaams en haar moeder is weer Chinees, dus ik ben een mix van alles.” Mar lacht. “Mijn vader is muzikant, altijd geweest ook. Hij speelt (bas)gitaar en hij heeft me eigenlijk allerlei dingen geleerd. Bij ons thuis lagen er altijd overal instrumenten, dus dan begin je er automatisch gewoon een beetje mee te klooien.”

Mar was nooit de zanger in het gezin, dus focuste hij zich op instrumenten. “Mijn zus zong altijd, dus ik had niet echt het gevoel dat ik die rol in de familie nog kon vervullen. Ik ben pas echt sinds 2009 eigenlijk wat serieuzer gaan zingen. Full Crate heeft er ook veel mee te maken gehad. We waren eerst eigenlijk gewoon beats en rap/zang achtige dingetjes aan het maken. Hij zei toen ‘je moet echt gaan zingen man!’ In 2010 zijn we daar echt serieus mee begonnen.”

Full Crate
Full Crate was de basis van Mar’s technische kennis. “Ik heb altijd naar hem gekeken wat betreft productie en daar heb ik veel van geleerd. Vanaf vorig jaar wilde ik me meer gaan focussen op Mar. De focus lag altijd op Full Crate x Mar, maar ik vond het belangrijk om ook mijn eigen ding te gaan doen.”

“Ik heb toen een EP met video’s uitgebracht. Dit jaar hoort een vervolg daarop te komen, dus nog een EP en een album en veel optreden. Dus ook de samenwerking met BALLINNN’ om nu die vier sessies te doen en dat te documenteren.”

‘En dat kan ook sensueel zijn, het kan in bed zijn, het kan ook een one night stand zijn die je nooit meer zult zien. Maar dat ene moment, dat was speciaal.’

De bromance tussen Full Crate en Mar doet lichtelijk denken aan OutKast. Twee compleet verschillende artiesten die samen voor magie zorgen. Mar beaamt dat. “Dat vind ik wel een goeie eigenlijk. In 2016 ben ik bezig met een Full Crate x Mar album, ik ben met mijn volgende EP bezig en met nog een audiovisueel project met de naam Anywhere Sessions. Het draait eigenlijk om een soort van connectie weer, dus we gaan gewoon random naar een plek in de wereld en daar gewoon een video schieten, zij het nou een acoustic of iets anders. Vandaar Anywhere Sessions.”

When We Meet
Er zit echter meer achter die huiskamersessies. “Het is niet mijn eerste EP, maar zo voelt het wel. Het lijkt alsof ik mezelf opnieuw aan de wereld voorstel met ‘When We Meet’. Daarmee bedoel ik letterlijk ‘wanneer we elkaar ontmoeten’. Dat kan op verschillende manieren.”

“Toen we een keer in Noorwegen waren kwamen er een paar mensen naar me toe die me vroegen wat ik na de show deed. ‘Kom mee naar ons huis, dan gaan we gewoon chillen’, zeiden ze. Dus ja, dan ga je met ze praten en voor je het weet zit je om vier uur ’s nachts spaghetti te eten en te smoken met complete strangers.”

“Daar draait het bij mij echt om, gewoon om die eerste ontmoeting, die Newness. Ik weet niet of je die track van Musiq Soulchild kent, ‘The Newness’? In dat nummer draait het om dat nèt verliefd worden, het ding dat nèt voor het eerst gebeurt, dit interview! Dat je elkaar nèt leert kennen, dat is altijd het mooiste vind ik, die ontmoeting. En dat kan ook sensueel zijn, het kan in bed zijn, het kan ook een one night stand zijn die je nooit meer zult zien. Maar dat ene moment, dat was speciaal.”

JHOO_MAR_001

Als hem gevraagd wordt hoe belangrijk het directe contact met de fans is, denkt Mar even na. “Heel belangrijk. Ik merk ook dat hoe meer ik een vorm krijg als artiest, hoe belangrijker dat contact wordt. Ik weet nog wel dat er momenten waren waarbij ik mijzelf afvroeg wie ik was als artiest, waar ik mezelf kon plaatsen.”

“Ik ga geen andere stem opzetten. Ik wil dat als je mijn stem hoort, dat het Mar is en niet iemand anders. Ik vind ook dat het in mijn karakter op het podium terug moet komen, niet dat ik dan raar ben. Dat ik na de show ineens uit de hoogte doe en dat het lijkt alsof ik niet met je wil praten. Dat ik op het podium heel intiem ben, maar daarna doe alsof ik je niet meer hoef. Dat zou raar zijn.”

Inspiratie
Hier en daar kun je in Mar’s muziek een vleugje Michael of een beetje Prince opmerken. Hij is duidelijk een veelzijdige artiest. “Mijn vader en mijn zus luisterden altijd heel veel soorten muziek. We keken heel vaak MTV en we namen allerlei clips op, dus we hebben echt nog van die VCR-banden met Nirvana videoclips. En als ik er dan naar terugkijk is niks echt R&B of Pop, het waren allemaal van die andere dingen.” Lachend gaat hij verder: “Maar MTV was vroeger ook veel doper! Het waren meer van die rare A Tribe Called Quest achtige dingen dan popmuziek.”

“Ik denk dat die dingen mij wel gestuurd hebben op een manier. Maar ook bijvoorbeeld een Madonna’s ‘Ray of Light’. Dat is een van m’n favoriete albums. Niet dat ik echt een Madonna fan ben, maar er zijn gewoon sommige albums die me echt hebben gevormd.”

‘Dat is het ding ook met mijn invloeden, ik vind het super lastig om één muzikant te zijn.’

“Ik weet niet of je de documentaire van Nirvana hebt gezien, ‘Montage of Heck’? Ga die alsjeblieft kijken! Ik weet niet of je fan bent, maar na het zien van die docu ben je dat in ieder geval wel!” lacht hij. “Het is zo vet gemaakt, want hij tekende ook heel veel, hij animeerde in zijn schetsboek ook en dat hebben ze helemaal tot leven laten komen, echt geweldig.”

“Er komt nu ook een track op het EP, ‘Dear Morning’.Dat is een beetje Nirvana rock-achtig. Het is dan weer anders dan mijn R&B kant, dus ik merk ook aan mijzelf dat ik niet één stijl kan doen. Dat is het ding ook met mijn invloeden, ik vind het super lastig om één muzikant te zijn. Met Full Crate x Mar is het meer house geweest, maar ik zou dat niet voor mijzelf alleen kunnen doen. Ik zou dan zo moe van mezelf worden als ik maar één ding zou doen.”

Ergens is dat ook zijn kracht, die diversiteit als artiest. “Dat is waar, maar het is ook weer moeilijker om jezelf te verkopen op die manier. Het duurt langer omdat mensen je niet in een hokje kunnen plaatsen en dat willen ze graag doen. Stel je voor dat je house maakt, dan word je meteen in dat hokje geplaatst. Maar als je house maakt èn R&B èn iets met een akoestische set dan begrijpen ze het niet helemaal. Het duurt dus allemaal wat langer, maar als je dan eindelijk je plekje hebt ben je meteen origineel en uniek.”

‘Het toffe van samenwerken is dat als je beiden een skill aanbrengt, het super snel kan gaan. Maar als je niet helemaal op een lijn zit dan staat het ook echt stil. Dat is een beetje het ding.’

Niet alleen heeft Mar de tracks op zijn EP geschreven en gezongen, hij heeft ook het grootste gedeelte geproduceerd. “‘I Could Care Less’, ‘Kamasutra’, bijna alles. Nee eigenlijk alles! Alleen ‘She’s a Dancer’, die housetrack, die heb ik samen gedaan met een houseproducer uit de UK. Maar voor de rest waren BeauDamian en ik verantwoordelijk voor de productie.”

Amsterdam
Geboren en getogen in Amsterdam weet Mar zich een weg te banen door de verschillende culturen en talen die in de hoofdstad zo welbekend zijn. Sterker nog, hij put daar inspiratie uit. “Als je kijkt naar artiesten, elke grote artiest heeft in de Paradiso gestaan. Paradiso is een wereldwijd begrip. Dus ik denk echt wel dat als je uit Amsterdam komt en je krijgt zo’n rijkdom aan muzikale achtergrond mee, dan haal je daar wel inspiratie uit.’

In de wandelgangen hoor je het al een tijdje, maar 2016 is het jaar dat Mar gaat exploderen. Als hem daarnaar gevraagd wordt is hij zichtbaar enthousiast. “Ik ben echt met heel veel projecten bezig en dat is iets wat ik in het verleden niet helemaal goed deed. Ik was namelijk zo gefocust op Full Crate x Mar dat ik mijn eigen projecten helemaal vergat. Het toffe van samenwerken is dat als je beiden een skill aanbrengt, het super snel kan gaan. Maar als je niet helemaal op een lijn zit dan staat het ook echt stil. Dat is een beetje het ding. 2016 moet anders zijn, Full Crate x Mar moet niet m’n main ding zijn. Het moet een ding zijn dat we ernaast doen, iets voor ons allebei. Iets wat nu op het moment best wel lekker gaat, maar het moet niet de main focus zijn. Dat is de fout die we hebben gemaakt.”

Mar-Photobooth-GIF-2

Intimiteit
Mar heeft een aantal clips uitgebracht, maar in elke clip zijn er enkel donkere meisjes te zien. Hij moet lachen als hij eraan denkt. “Mijn vriendinnen zijn meestal ook wel donker. Mijn vader heeft ook altijd een zwak gehad voor de wat exotischere dames. Maar het moet absoluut geen discriminatie zijn, ik wil absoluut niet dat blanke vrouwen nu denken dat ze er niet bij horen. Ik denk dat we in de volgende clip gewoon een mooie blonde dame moeten hebben.”

‘Het is het meest awkward ding dat je kan doen.’

Nu hij de super intieme When We Meet sessies doet, kijkt de zanger heel anders tegen optreden aan. “Het is het meest awkward ding dat je kan doen,” grinnikt hij. “Het is voor hun ook heel awkward en ik vind het ook heel tof dat ze hun huis openstellen voor een team dat daar binnenkomt. Ik moet ook respectvol zijn met hun persoonlijke ruimte, dus het is anders dan wanneer ik in een club ga optreden.”

De huiskamersessies zijn al aardig intiem, maar kan het nog intiemer? Als de term ‘slaapkamersessies’ langskomt moet Mar even slikken. “Dat moet ik even met mijn vriendin overleggen!” roept hij lachend, “Maar het zou wel echt grappig zijn om te doen, een soort pyjama party. Als dat gedocumenteerd wordt zou dat echt iets leuks zijn, dan kan dat wel echt. Wel een tof idee trouwens. Gewoon een grote kamer, vol met allemaal kussens en allemaal dames.”

Als Mar naar zijn toekomst gevraagd wordt pauzeert hij even. “Met Full Crate x Mar moest ik altijd proberen groot te denken, maar daar ben ik een beetje vanaf gestapt. Het zit ‘m juist in die kleine dingetjes. Laat de eerste droom maar zijn om een zaaltje van 100 man uit te verkopen in plaats van een Grammy of een optreden in Paradiso. Full Crate en ik hadden altijd een Grammy in ons achterhoofd, maar dat boeit me eigenlijk nu niet meer. Alles eromheen ook. Beyoncé die 13 Grammy’s wint, hoe dan?”

Awards
Al die prijzen zijn natuurlijk mooi. Ze fungeren als een soort diploma, maar dan voor een artiest. Mar vindt ze ook leuk, maar niet per sé nodig. “Je hebt ook independent artists. Die guys van Teach me how to Dougie hebben een enorme hit gemaakt met die track, gewoon online. Daarna is het volgens mij overgenomen door Jermain Dupri die ze heeft getekend, maar dat hoefde helemaal niet. Ze hadden het gewoon al gemaakt en dat doen meerdere artiesten.”

‘Ik heb van artiesten gehoord die gewoon 5-10 jaar wachten om hun album uit te brengen omdat het label nog niet wil.’

“Met een label kunnen dingen heel snel gaan, maar het kan ook dat je op ze moet wachten. Ze hebben heel veel artiesten dus ze kunnen schuiven. Ze kunnen een artiest eerst doen en dan even wachten met een andere als die nog niet genoeg verdienen. Ik heb van artiesten gehoord die gewoon 5-10 jaar wachten om hun album uit te brengen omdat het label nog niet wil.”

JHOO_MAR_004

Recordlabels
De relatie met labels noemt Mar bitterzoet. “De faciliteiten die ze hebben zijn enorm, ze ondersteunen je met alles en dat kan heel snel gaan. Maar als je niet op een lijn zit, of ze hebben een crisis, dan kan je wachten en wachten en dan wordt het allemaal heel lelijk.”

“Je moet dus nooit wachten, ook al wacht je op contracten. Maak gewoon iets anders. Het draait nog steeds om kwaliteit natuurlijk, want dat is waarmee jij je onderscheidt. Maar maak een remix, zing een a cappella, of schreeuw in de mic en breng het uit, doe iets. Nooit zitten wachten.”

Tekst: Maurice Roethof
Beeld: Jonathan Hoost

Special thanks to: Hoxton Hotel Amsterdam