Noah's Ark 10 jaar

Noah’s Ark, een verzameling van legendes

Eigenlijk hoorde Noah’s Ark helemaal geen label te zijn. Het was eerst de naam van een ongeboren kind, waarna het een album werd. Een album zonder label – dus toen werd het label er gewoon bij bedacht. De Ark was geboren. Inmiddels zijn we acht jaar verder en is het multifunctionele geesteskind van Jiggy Djé uitgegroeid tot een begrip. Eentje met eigen ad-libs en handsigns. Eentje waar diversiteit hoog in het vaandel staat en cijfers pas op de tweede plaats komen.

Sinds dit jaar is Noah’s Ark die diversiteit nog verder aan het uitbreiden – er zijn nieuwe namen bijgekomen die het totaalplaatje nog verder aansterken. Naast de iconische namen als Jiggy Djé, Hef, Kraantje Pappie en Turk staan new cats met eigen sounds als een Dusty, Ramiks en een FilosofischeStilte.

Wij besloten de hele Ark bij elkaar te halen en ze gelijktijdig aan de tand te voelen over het label. Of, beter gezegd, de familie. Want dat is Noah’s Ark. Een doorgeslagen, disfunctionele en uiterst creatieve familie die een frisse wind door het Nederlandse hiphoplandschap laat waaien.

Noah's Ark 10 jaar

Familiereünie
Dat we het hier over een familie hebben is evident als ik aan kom lopen op het pleintje achter het hoofdkantoor van de Ark. Rappers, producers, DJ’s staan verspreid, roken sigaretjes, drinken koffie en laten elkaar nieuwe muziek horen. Het lijken net broers en neven die de hoek van de tuin hebben geclaimd bij de familiereünie. Ik beantwoord dan ook bijna mijn eigen vraag als ik op jongens afstap en ze vraag waarom ze voor de Ark hebben gekozen: “het familiegevoel.”

Kraantje Pappie heeft het echter niet alleen over familie. “Vraag aan elke artiest waar hun labelbaas is als het even wat minder gaat – en leg dat dan vervolgens naast waar Jiggy Djé is.” Hef springt hem bij. “Dat is echt zo, Jiggy houdt oprecht van iedereen die hier zit. Wij zitten hier al een tijdje en zien hoe nieuwe guys erbij komen en hoe Jiggens daar dan mee omgaat. Hij heeft voor iedereen een eigen plannetje.”

“Ik raakte mijn baan kwijt door de Ark” – Dusty

Één van die nieuwe guys is Dusty, een Engelstalige MC die net zijn debuut EP naar buiten heeft gebracht. Lachend vertelt hij: “Ik wil al heel lang mijn muziek grootschalig uitbrengen – en dan specifiek bij de Ark. Ik was een gigantische Hef en Turk fan. Het is voor mij Hef en daarna pas Biggie”, zegt Dusty terwijl hij met een schuin oog naar de rapper uit Hoogvliet kijkt.

“Ik werkte bij de Free Record Shop”, gaat Dusty lachend verder. “Daar moesten we verplicht André Rieu draaien, maar ik pompte alleen maar ‘De Kassier’ en ‘Hefvermogen’ – daar ben ik uiteindelijk om ontslagen. Ik raakte mijn baan kwijt door de Ark. Maar nu ben ik hier en heb ik mezelf kunnen ontwikkelen als artiest en persoon, zelfs al ben ik hier nog maar kort. Jiggy en Pim nemen de tijd voor je, vragen hoe het met je gaat. Dit is echt een family. Het is closeknit.”

Noah's Ark 10 jaar

Legacy
Aan het hoofd van de familie staat Jiggy Djé, die meteen de voorgaande antwoorden probeert te nuanceren. “Het is moeilijk om je persoon los te koppelen van het product. Je bent zo begaan met iedereen. Dat kon, toen we Spacekees, Turk en Jiggy waren. Maar kijk naar deze groep,” Jiggy wijst om de tafel. “Als je iedereens grootste problemen op je schouders gaat nemen dan werkt dat niet. Maar zowel Pim (Pim Lauwerier, onderbaas van de Ark red.) en ik zijn empathische mensen. Wij trekken het ons aan als er iets is – zowel muzikaal als persoonlijk.”

Jiggens mag dan wel nuanceren, het is meer dan duidelijk dat hij erg begaan is met zijn label en iedereen die daar omheen hangt. Hij wil iets achterlaten, maar dan wel op zijn eigen manier. Letterlijk. Het label is vernoemd naar de naam die hij en zijn ex verzonnen, voor het geval ze ooit een zoontje zouden krijgen.

“In hiphop is het heel gebruikelijk om de mensen te eren die weg zijn, dus ik wilde juist iemand eren die nog moest komen.” – Jiggy Djé

“Een kind is de embodyment van legacy – en ik ben geobsedeerd met legacy. Dat is wat je als artiest doet toch? Iets achterlaten. Toen ik Castro, een Belg, vroeg naar hoe het is om kinderen te hebben, toen zei hij dit – Jiggy vervolgt met een Vlaams Accent – “Stel je voor dat je iemand al heel je leven kent en dat je die door en door lief hebt en dat diegene dan komt te overlijden, maar dan juist andersom.”

Jiggy vervolgt: “Dat triggerde iets in mij. In hiphop is het heel gebruikelijk om de mensen te eren die weg zijn, dus ik wilde juist iemand eren die nog moest komen.”

Noah's Ark 10 jaar

Onlogisch
Eigenlijk was het opzetten van Noah’s Ark tegen alle logica in. Er was al een Top Notch – op basis van cijfers was er geen need voor een Noah’s Ark. Nederlandse hiphop was verre van flourishing en het geld dat verdiend werd kwam vrijwel allemaal bij het label van Kees de Koning terecht.

Noah’s Ark druist tegen logica in. “Maar dat kwam omdat ik niet bezig was met logica. In een verse vorige week schreef ik: ‘ik was alles wat ik wilde worden voordat ik veranderde.’ Ik ben gaan nadenken, maar wil het soms nog wel loslaten. Ik weet dat ik dingen in het verleden heb gedaan om de verkeerde redenen. Ik weet dat ik recentelijk dingen heb gedaan om de verkeerde redenen en ik weet dat ik over een poosje dingen ga doen om de verkeerde redenen. Maar dat is geen reden om ze niet te doen.”

Noah’s Ark kwam op, solidificeerde zich en maakte op eigen kracht naam voor zichzelf. Na 5 jaar up and running te zijn geweest was daar opeens het nieuws dat  Top Notch en de Ark een samenwerkingsverband hadden gesloten. De scene reageerde veelal ontzet – achteraf gezien onnodig, volgens Jiggens.

“Zelfs als je concurreert met iemand heb je een relatie. Er was een relatie met Top Notch en, zeker na de deal met SIROJ, was het de vraag of we die relatie intenser zouden maken of laten gaan. Ik koos voor optie 1.”

Voor de buitenstaander misschien onlogisch, voor Jiggy niet. “Kees (de Koning) en ik hadden al veel contact, we waren constant aan het sparren. Het was op een gegeven moment gewoon logisch om op bepaalde vlakken samen te werken en de resultaten samen te delen. Ik bedoel, je hebt de eeuwige Ronaldo vs Messi discussie – hun resultaten zijn beide te meten door de individuele cijfers die ze behalen voor hun club. Maar vallen die cijfers weg als ze in één team spelen? Zijn ze dan geen concurrenten meer? En het belangrijkst: kunnen ze dan opeens minder goed voetballen?”

Noah's Ark 10 jaar

Abstracte Kwaliteit
En dat is waar het verschil met name ligt. We hebben het over twee verschillende labels, maar beiden met eigen kwaliteiten. Waar Top Notch een enorme hub van artiesten is focust de Ark zich meer op individuele & collectieve kwaliteit.

Dat is dan ook de reden dat acts als een FilosofischeStilte en een Supb Yao zich onder de vlag van de Ark scharen. De tactiek van de Ark bevindt zich aan de frontlinie – en daar hoort klappen vangen bij. “Mensen vragen zich af of een FilosofischeStilte of een Dusty tekenen rendabel is – maar die keuze heb ik ook gemaakt met een Kraantje Pappie en die blijkt meer dan rendabel.”

Tekenend voor die abstracte denkwijze is Ramiks, die het label binnen kwam rollen omdat hij een beat voor Jay Z wilde maken. Dat idee kwam voort uit een lang achterbank gesprek met Kraantje Pappie. “Ik deed het tourmanagement voor Kraantje”, vertelt Ramiks. “Toen vroeg hij mij een keer naar mijn einddoel in het leven, toen antwoordde ik dat ik een beat voor Jay Z wilde maken.” Via via kwam het idee bij Jiggy terecht en samen bedachten zij het 1BEAT4JAYZ project.

Daarna vestigde Ramiks zijn naam door met Aziz ‘Flamboyant’ te droppen, leverde hij plots werk voor Jiggy’s album aan en werd hij getekend door de Ark. Kenmerkend, hoe een zelfbedacht initiatief wordt opgepikt en verder ontwikkeld door de Ark, zoals dat ook bij Murda en de talloze artiesten die hij meesleepte gebeurde – we noemen een SIROJ en een FS Green, maar ook een Aziz en een Yung Felix waar hij zich over ontfermde. Of een Hef, die zijn Team Vieze doorzette onder de vlag van de Ark en een Kraantje Pappie die zelfs, los van de Ark, een compleet eigen label én boekingskantoor opzette.

Noah's Ark 10 jaar

Inner Peace
Het kenmerkt de filosofie die Jiggy in het achterhoofd houdt als het over een platenlabel gaat. “Als een overheid echt een overheid zou zijn, dan zouden ze moeten werken om zichzelf overbodig te maken.” zegt Jiggens. “Ik vind dat een label dat ook moet doen. Je zou jezelf overbodig moeten maken voor het individu wat je erbij haalt.”

Maar is dat dan de maatstaf voor succes van de Ark? Als je het label naast andere organisaties legt en de hoofdfiguren erover spreekt dan komt daaruit naar voren dat cijfers niet alles zijn bij de Ark. Wat dan wel? “Inner peace”, glimlacht Jiggy Djé. “Dat klinkt heel zweverig en hypocriet als je het naast een runnen van een label legt, maar zo is het. Veel mensen denken dat zij inner peace kunnen bereiken met geld, maar daarvoor ken ik teveel ongelukkige mensen met geld en teveel gelukkige mensen zonder geld.”

Jiggy gaat verder. “Noah’s Ark het label is een representatie van mijzelf en iedereen die met mij is. Vanaf de artiestenkant is het een representatie van wie de artiest is – het label ondersteunt in de zoektocht naar die representatie. Dat is veel belangrijker dan de maatschappelijke staafmaat van succes.”

Het klinkt ietwat confusing – een label runnen waarbij het, aan het einde van de dag, draait om een product wat je neerzet. Jiggy beaamt, wederom glimlachend: “Mijn motto van de afgelopen paar maanden is ‘omarm de verwarring.’ Je moet gewoon beseffen dat je verward gaat zijn, de hele tijd. Dan kan je er cool mee zijn.”

Noah's Ark 10 jaar

Family Issues
Zoals bij een familie hoort, is er af en toe ook wrijving. De Ark is de eerste die dat zelf toegeeft. Zo close met iemand zijn en tegelijkertijd professioneel blijven is een druk die een normale vriendschap niet meemaakt.

Jiggy haalt lachend een voorbeeld aan: “De reden dat de naamsbekendheid van de Ark groeide is voor een groot deel te danken aan Turk, die man riep het o-ve-ral waar hij kwam. Voordat hij officieel getekend was, had hij het logo als Hyves achtergrond en dat vond Terilekst niet kunnen.” Het kwam tot een gesprek tussen Jiggy en Terilekst, waar Jiggy “op een rare manier werd getest op loyaliteit”. Maar Jiggy vond dat Turk het mocht reppen en uiteindelijk kwam Turk ook écht bij het team, met Turrie er nog bij. Dat ging allemaal goed.

“Ik hoefde Kraantje er niet bij. Ik was confident in wat we al hadden. Beschermend.” – Murda

Maar toen het tijd was om de squad uit te breiden en uit het hoge noorden Kraantje Pappie bij de Ark gehaald werd was het juist Turk die er een stokje voor probeerde te steken. “Turk was aan het begin echt niet down met mij”, lacht Kraantje. “Maar ik vond het juist master. Ik was fan van die guy en dan is hij boos op me? Ik vond het alleen maar sick!” Jiggy bevestigt: “Turk was er echt een case van aan het maken.” Ook Turk lacht mee. “Ik was confident in wat we al hadden. Beschermend. Maar uiteindelijk is het full circle gekomen en is Kraantje ons allemaal voorbij gegaan. Daar kan ik alleen maar respect voor hebben. Ik bedoel, die man doet nu zelfs mijn boekingen.”

Maar ook op business vlak was Kraantje Pappie de spraakmakende man binnen de Ark. “Kraantje runt, als je het in cijfers zou uitdrukken, een operatie die groter is dan de mijne”, zegt Jiggens. “Dat is best spannend aan het begin. Ik heb ook trots, ik heb ook ego – maar uiteindelijk is dat wat ik wilde van hem. Wat ik wil van al mijn artiesten. Maar toch, je ziet hem toch als jouw guy.”

Kraantje grinnikt. “Het is een boekingskantoor, management, label én een webshop ja. We doen Kraantje, Murda en de DJ act van StukTV. Die doen praktisch meer shows dan Kraantje Pappie.”

“Die shit staat op m’n arm. De artiest Kraantje Pappie gaat nooit weg bij de Ark.” – Kraantje Pappie

“Ik wilde nog helemaal geen label beginnen, maar FATA kreeg maar geen deal rond. En ik vond ze zo fucking sick dat ik daar met mijn manager heen ben gegaan en toen zijn we dat label begonnen om die plaat uit te brengen. Zij zijn daarvoor ook bij Jiggens geweest en die koos ervoor om het niet te doen – hij vroeg zich af of ik het wel moest doen. ‘Weet goed waar je aan begint’, is wat hij zei tegen mij.”

“Maar ik vertelde dat ik het écht wilde doen en toen gaf hij me direct advies. Hij weet ook, die shit staat op m’n arm. De artiest Kraantje Pappie gaat nooit weg bij de Ark.”

Noah's Ark 10 jaar

Ingekapselde Gedachten
Misschien niet de woorden die je uit de mond van Jiggy Djé verwacht, de rapper die zichzelf uitriep tot nummer 1 en bekend stond om de brag en boast raps. Jiggens beaamt: “Ik vond mijzelf niet slechter dan alle andere, ik voelde mij de beste. Dat mis ik soms, die overtuiging. Uiteindelijk klapt alles – de grootste namen in de Nederlandse hiphopgame van de afgelopen 10 jaar kwamen, piekten en veel van hen verdwenen.”

“Je wordt getest op je bitchmadeheid, dus het is aan jou om te laten zien dat je daarboven staat. En dat is met Noah’s Ark ook het geval. Er zijn teveel variabelen. Mensen vertrouwen teveel op algoritmes. Als dat zo zou zijn dan zouden alle bedrijven die 50 jaar geleden miljarden maakten dat nu ook nog doen.”

“Ik heb niet voor niets nog geen album uitgebracht. Ik wil mijn gedachten niet meer inkapselen.” – Jiggy Djé

Maar, zegt Jiggens, uiteindelijk wil hij graag een non-comformist zijn – en dat zie je ook gedeeltelijk terug aan zijn manier van het label runnen. Hij glimlacht weer: “Uiteindelijk zijn we kuddedieren, uiteindelijk we just want to belong. Ik wil dat jullie mij aardig vinden, ik wil die erkenning. Maar ik wil tegelijkertijd mezelf de ruimte geven en non-comformistisch zijn. Het draait om een balans tussen die twee, maar die zal ik nooit vinden because I embraced the confusion.”

“Ik heb niet voor niets nog geen album uitgebracht. Ik vind het steeds moeilijker om te vangen wat ik denk. Of, beter gezegd, ik wil dat niet meer doen zoals ik het deed. Het inkapselen van gedachtes. Datzelfde geld voor het label. Ik wil soms gewoon shit doen die er niet toe doet. Dat is leuker.”

Noah's Ark 10 jaar

Legends
Als er naast het familiare nog iets de boventoon voert dan zijn het humor en grootsheid. Die grootsheid en die humor hoor je terug op de plaat waar het allemaal mee begon: Noah’s Ark. Dat album, en het label wat erna volgde, kwam in een tijd waar serieusheid de boventoon sloeg. Opgezwolle raasde doodserieus over Nederland heen, de Ark bood daar wat tegenwicht en poogt dat nu nog steeds te doen.

“Ik hou gewoon van episch”, zegt Jiggy. “Dat hoor je terug in m’n eerste plaat en dat zie je volgens mij ook wel in de manier waarop wij naar buiten communiceren. Dat moet het ook nog steeds zijn. Er is geen overkoepelend plan, behalve dat ik altijd in m’n achterhoofd houd wat ik mij zou willen zien doen als ik niet mij was.”

“Qua cijfers zijn we helemaal niet zo groot. Top Notch en SPEC zijn wat dat betreft vele malen groter dan Noah’s Ark” – Jiggy Djé

De impact van Noah’s Ark op het hedendaagse hiphoplandschap is onmiskenbaar. Jiggy begon als één van de eersten als rapper zijnde een eigen label en is al helemaal at the top als het een succesvol label starten betreft.

Noah’s Ark heeft zich de afgelopen jaren, door heel bewust te signen, opgeworpen tot een label wat ijzersterk staat maar waarvan de leden individueel misschien nog wel sterker staan. Waar anders tref je zoveel aparte individuen aan met een dusdanig eigen personaliteit en vibe?

“Qua cijfers zijn we helemaal niet zo groot. Top Notch en SPEC zijn wat dat betreft vele malen groter dan Noah’s Ark”, zegt Jiggy. “Maar wij laten iets achter wat niet is uit te drukken in cijfers.”

Jiggy voegt daar glimlachend aan toe: “Als we nu gaan, perfect. Ik ben bang om over 80 jaar te gaan als niemand meer een fuck geeft. Ronnie rapt het ook op ‘Liegen voor de Rechter: ‘misschien is het beter als ik jong sterf, dan weten jullie pas wat er in mijn hoofd omzwerft.’ Jiggy lacht: “Als ik met Kees in de auto zit en we rijden hard, of in enigszins beschonken staat, dan wordt de jongen die gitaar speelt bij Great Minds, Norman, altijd een beetje huiverig. Dan komen we altijd met hetzelfde antwoord, iets wat we ook zeggen als we een vliegtuig instappen: ‘Don’t worry man, we’ll die legends.'”

Tekst: Yannick de Keijzer
Beeld: Ilja Meefout