_MG_8468

The Partysquad is nog lang niet uitgefeest

Yo!‘ Ik schrik van de stem boven mijn hoofd. Ik heb net aangebeld bij Fernwood and Leembridges, het bedrijf van Ruben Fernhout en Jerry Leembruggen, waar ik om drie uur met het duo heb afgesproken om te praten over het tienjarig bestaan van hun DJ-formatie: The Partysquad. Beide zijn nog onderweg, maar degene die me net riep, en kantoor houdt met Ruben en Jerry, laat me vast binnen. Het ruikt in het ietwat rommelige kantoor naar koffie en sigaretten; er staan twee uitgedrukte peuken rechtop in de asbak. ‘Wil je koffie? Ik heb niet zo’n maatschep om de koffie mee af te meten, dus het kan of heel sterk, of veel te slap zijn.’

_MG_8455

Na de eerste slok slappe koffie komt Jerry binnen. ‘Sorry man, sorry dat ik laat ben. Zat je al lang te wachten?’ We praten wat over Jerry’s zoontje, die voetbalt in de D2 van Ajax, als ook Ruben binnen komt vallen. ‘Shit man, sorry dat ik te laat ben. Zal je altijd zien; gebeurt er een ongeluk precies voor mijn neus. Zit je allang te wachten? Jij was natuurlijk keurig op tijd.’ Hij zet een witte plastic tas met etensbakjes op het aanrecht en komt naast Jerry aan tafel zitten.

‘Zomerhectiek’
Het gaat goed met de twee, die na de ‘zomerhectiek’ nu een paar maanden in Nederland zijn, onder meer ter voorbereiding op hun tienjarig jubileumfeest op 23 september in de Melkweg. Die zomerhectiek is ieder jaar praktisch hetzelfde, vertelt Ruben: ‘Dan trekken we doordeweeks langs de Spaanse costa’s, of eigenlijk overal waar Hollandse kids zitten, en in de weekenden staan we in Nederland op festivals of dorpsfeesten. Dat is nog steeds leuk hoor, maar met alle respect voor een Lloret de Mar of zo; dat heb je op den duur wel gezien. Daarom was het dit jaar leuk dat er ook nog wat nieuwe dingen voor ons bijkwamen, dat bleek dat er na 10 jaar nog steeds gekke dingen kunnen gebeuren. We mochten Solar afsluiten bijvoorbeeld, dat was best wel een ding voor ons. We hadden via ons label Rebel Yard onze eigen stage op Mysteryland. Staat A-Trak daar te draaien, staat Diplo op het podium, dat was heel tof.’

‘Met alle respect voor Lloret de Mar; dat heb je op den duur wel gezien’

Jerry vervolgt: ‘Naast de dingen die Ruben net noemt, hebben we de afgelopen jaren meer internationale boekingen kunnen doen, met name in Portugal en Italië. Vooral in Italië doet onze muziek het goed. We hebben er vroeger nooit weet van gehad, maar Italië blijkt één van de grootste reggae-landen van de wereld te zijn. Onze flirts met reggae, beetje die Major Lazer-sound, slaat daar heel erg aan. Die internationale boekingen maken het allemaal wat spannender.’ De heren vullen elkaar veelvuldig aan tijdens het gesprek: Ruben herhaalt veel van wat Jerry zegt om daar nog iets aan toe te voegen (‘Ja, wat Jer net zegt: …’), Jerry op zijn beurt plaatst af en toe wat kanttekeningen bij, en completeert Rubens verhalen (‘Maar…’; ‘Daar moet bij gezegd worden dat…’).

Het begin: gedrilld aan het Rembrandtplein
Het zal het resultaat zijn van hun tienjarig ‘huwelijk’, zoals Jerry de samenwerking later in het gesprek omschrijft. The Partysquad mag dan tien jaar bestaan, het duo draait al langer samen. Het begon allemaal tijdens Wanted waar Ruben projectmanager was, een ‘urban talent showcase’ van de Amsterdamse stichting GRAP. De showcase gaat op tour door het land, Jerry en Irwan draaien tussen de artiesten door, Ruben presenteert het geheel. Ruben: ‘Op een gegeven moment werd het een soort routine – ik had toch al die microfoon – dat ik, als zij aan het draaien waren, een beetje met het publiek ging spelen. Dat ging zo lekker dat we na die tour bij elkaar gingen zitten en besloten dat we iets moesten beginnen, daar moesten we iets mee doen. Toen zijn we met z’n drieën Partysquad begonnen en zijn we een residentie aangegaan met Margaritas, een tent aan het Rembrandtplein. Daar zijn we echt gedrilld toen.’

‘Als mensen zich daar verveelden, sloeg de vlam in de pan: vechtpartijen, schietpartijen’

Jerry: ‘Daar draaiden we drie jaar elke zaterdag en het was eigenlijk gewoon drie jaar vol huis. Daar hebben we leren draaien, we werden inderdaad gedrilld daar. Het was hard werken. Tegelijkertijd hebben we onze naam toen ook wel eer aan gedaan, we waren Partysquad all the way. Daar is de naam ook uit geboren.’ Ruben gaat verder: ‘We deden gewoon wat we leuk vonden, ik denk dat het daardoor ook iets tof uitstraalde op de mensen. Maar, wat Jer zegt, het was hard werken. We móesten wel goed blijven draaien; we hadden zoveel verschillende culturen in één tent daar. Daarom draaiden we ook van alles door elkaar: van hiphop tot salsa, een paar dance-platen erdoor. Als mensen zich daar gingen vervelen, dan sloeg de vlam in de pan: vechtpartijen, schietpartijen, de tent is een paar keer dicht geweest. Maar voor ons ook heel tof, want als het losging, ging het ook echt kapot los.’

Tijd voor eigen platen en een eigen profiel
House-DJs als DJ Jean inspireren de twee om ook zelf platen uit te gaan brengen onder hun eigen naam. Omdat geen van beiden zingt of rapt, moeten er gast-vocalisten uitgenodigd worden. Wat Wil Je Doen wordt de eerste single en slaat in als een bom; de boekingen stromen binnen. Die boekingen leidden echter nog weleens tot teleurstelling bij de boeker. Ruben: ‘Ze dachten dat ze met The Partysquad acht rappers boekten. Kwam je daar in Schubbekutteveen en ging het van ‘Waar is WiWa, waar is die en waar is die?’ Ze dachten dat het een hele rapgroep was, maar dan kwamen wij met z’n tweeën plaatjes draaien.’ ‘We moesten echt nog aan ons profiel werken’, gaat Jerry verder. ‘Mensen begrepen het helemaal niet dat wij onder onze eigen naam platen uitbrachten. Ja, dat was best moeilijk in het begin.’

_MG_8464

Zo gezegd, zo gedaan: er werd aan het profiel gewerkt, onder meer via televisiezender The Box en het internet. Ruben: ‘We zijn daar altijd wel een soort van proactief in geweest. Het internet was toen nog upcoming – je had nog zo’n inbelverbinding – maar wij zagen er wel wat in. Daarom besloten we een eigen website te starten, dat werd Partypeeps2000 oftewel PP2G. Dat was bedoeld om onze muziek aan de man te brengen, maar werd uiteindelijk een soort datingsite voor allochtone jongeren in de Randstad. We hadden het eigenlijk wat ‘blanker’ moeten maken, dan waren we een soort Hyves geworden en zouden we nu wel klaar zijn, haha!’

‘We hadden PP2G wat blanker moeten maken, dan waren we nu wel klaar geweest’

Hij vervolgt: ‘Bij The Box wierpen we onszelf op als ‘urban specialist’. Als mensen dan spotjes wilden inkopen voor feesten, dan liep dat via ons. We werden een soort intermediair. Daardoor hadden we weer goed contact met The Box en konden we onze video’s daar pluggen. Onze eerste video Wat Wil Je Doen werd veel gedraaid en sloeg enorm aan. Ik woonde toen in Amsterdam West, een soort ‘Klein Marokko’, daar kwam Wat Wil Je Doen soms wel tien keer achter elkaar voorbij. Dat waren grappige tijden.’

Wie langer dan tien jaar meedraait, heeft het recht af en toe nostalgisch terug te kijken. De mannen hebben in die tien jaar ook wel één en ander zien veranderen binnen het Nederlandse hiphoplandschap. Ruben: ’Tien jaar geleden was het nog een vraag of je eigenlijk wel in het Nederlands kon gaan rappen. Nu is dat geen allang geen issue meer, is het normaal geworden en ligt het lekker in het gehoor. Of dat nou een Ronnie Flex is over een housebeat of een Broederliefde over afrobeats; alles kan. Dat vind ik super tof.’ Ook Jerry is enthousiast over de muziek en de aandacht die de muziek krijgt: ‘Dat is fokking gruwelijk, man! Als je ziet wat er met Ronnie en Lil’ Kleine is gebeurd afgelopen jaar, dat is iets waar wij vroeger voor hebben moeten vechten. Nu is dat allemaal veel toegankelijker; hiphop is ook voor de mainstream geworden. Mensen moeten wel beseffen dat wij daarmee begonnen zijn, dat wij daarvoor vochten met een Lange Frans en een Ali B. Nu gaat het pas gebeuren en dat is gruwelijk, daar ben ik heel blij om!’

Ups en downs maar nooit getwijfeld
Als een huwelijk, zo omschrijven Jerry en Ruben hun eigen samenwerking. ‘En mening huwelijk houdt tegenwoordig niet zo lang stand als de tijd dat wij al samenwerken’, merkt Ruben op. ‘Dat is real, man. Natuurlijk heb je weleens hommeles, maar het is geven en nemen. Alles valt of staat bij communicatie, dat is echt key.’ Jerry vult aan: ‘Je moet gewoon goed blijven praten. Je bent constant met elkaar, zeker op tour, dan is het belangrijk dat je alles open met elkaar blijft bespreken. En daarnaast zijn we natuurlijk ook gewoon vrienden, maar het is niet zo dat we de deur bij elkaar thuis platlopen. Na zo’n tour is het juist wel prima om elkaar even niet te zien.’ Op de vraag of er weleens zulke diepe dalen zijn geweest dat de twee overwogen te stoppen, antwoorden ze resoluut en eensgezind: nooit.

_MG_8475

Toch moet The Partysquad in 2008 bijna noodgedwongen stoppen: op Ibiza raakt Jerry’s auto van de weg af en stort in een ravijn. Hij overleeft het ongeluk ternauwernood en ligt zes weken in coma. Een vreemde tijd, met name voor Ruben (Jerry herinnert zich er niks meer van) die besloot door te werken zonder zijn compagnon: ‘We stonden op een soort splitsing. Moest ik doorgaan? Hoe gaat het met Jerry aflopen? Uiteindelijk besloot ik door te gaan; er moest wel brood op de plank komen. Zeker de eerste shows waren best vreemd. Gelukkig boden grote namen als Chuckie en Afrojack zich gelijk aan om te komen draaien. Dat stak me echt een hart onder de riem, net als het feit dat veel mensen teddybeertjes voor Jerry meenamen naar de club.

Toen bleek dat de situatie van Jerry er relatief goed uitzag, dat hij zo aan het knokken was in zijn revalidatieperiode, toen hebben we gezegd: we gaan er gewoon voor. Ik heb nog zo’n twee, twee en een half jaar de shows gedaan met een vaste DJ die Jerry’s set goed kon vertolken tot die comeback party (het feest ter ere van Jerry’s terugkeer, red.). Ja, dat was wel één van de hoogtepunten van tien jaar Partysquad.’ Jerry sluit zich daar bij aan: ‘Dat was wel een heel mooi moment. Ik heb na het ongeluk alles opnieuw moeten leren, het was echt terugvechten. Toen ik daar stond, op die comeback party, met iedereen uit de industrie erbij en dacht: we kunnen weer gaan beginnen… Ja, dat was een groots moment.’

Tot het pensioen in de DJ booth?
Hoe lang Jerry en Ruben nog doorgaan met The Partysquad is afhankelijk van twee factoren; enerzijds of de heren nog genoeg uitdaging zien in het maken en draaien van muziek, anderzijds van de gunst van het publiek. Ruben: ‘Als het publiek het niet meer wil dan houdt het sowieso op. Uiteindelijk zijn we altijd afhankelijk van het publiek. Maar zolang het publiek het tof vindt en wij zien voor onszelf nog genoeg uitdagingen, genoeg nieuwe dingen, dan kunnen we best nog wel een tijdje doorgaan. Nu dienen die uitdagingen zich gelukkig aan; we hebben samengewerkt met M.I.A., werken veel samen met Diplo, we hebben een aantal tracks opgenomen in de studio van Bob Marley op Jamaica. Dat soort dingen houdt het leuk en zolang we het zelf leuk vinden gaan we door. Tegelijkertijd weten we zelf ook wel dat het een keer ophoudt. Dan sta ik met een kop grijs haar, als ik nog haar heb, in die booth en zegt Jer: ‘dit moeten we niet meer willen’. We hebben daarom, naast de muziek en Partysquad, altijd wel verder gekeken naar wat er nog meer mogelijk was.’

‘Er is heel veel gaande op het gebied van muziek in Europa, maar die Amerikanen stelen het allemaal’

Het verder kijken resulteerde in meerdere bedrijfjes zoals Jerry’s succesvolle boekingskantoor Topbillin en hun gezamenlijke label Rebel Yard. Jerry vertelt: ‘Toen de hele urban-scene nog erg opkomend was, was er nog geen enkele agency voor urban acts. Daarop heb ik toentertijd een eigen boekingskantoortje opgezet en dat is een gat in de markt gebleken. We hebben onszelf daar toen onder getekend, maar ook de jongens om ons heen; De Jeugd, The Opposites. Dat loopt nog steeds heel lekker.’ Het label Rebel Yard werd geboren uit een soort frustratie en belooft een eclectisch label te worden. ‘Je hebt nu in Amerika Mad Decent, Dim Mak, dat soort dingen, maar Europa heeft ook zulke labels nodig’, zegt Jerry. Hij vervolgt: ‘Er is heel veel gaande op gebied van muziek in Europa, maar die Amerikanen stelen het allemaal. We moeten het nu gewoon zelf doen, een eigen platform creëren en onszelf en onze artiesten gaan lanceren.’

Het tienjarig jubileum
Op vrijdag 23 september viert het duo het tienjarig bestaan, ofwel het ‘tinnen huwelijk’, met een groot feest in de Melkweg. Andere aanwezigen zijn onder meer Ali B, Cho, Adje, Dio, maar ook oudgedienden Darryl en Sjaak. Jerry: ‘Dat wordt een concert met alle tracks die we ooit hebben gemaakt met alle artiesten. Een hele showcase met de artiesten van nu en de artiesten van toen, dus Cho komt langs, maar ook een Darryl die op onze eerste single stond. Super tof, iedereen heeft toegezegd, dus iedereen is aanwezig. We gaan er een hele toffe showcase van maken.’ Ruben vervolgt: ‘We kunnen er nog niet alles over loslaten, maar dat wordt wel een tof ding. We willen ervoor zorgen dat de mensen die ons kennen van Wat Wil Je Doen naast de kids staan die ons kennen van Helemaal Naar De Klote en dat beide groepen een leuke avond hebben.’

_MG_8473

Naast de voorbereidingen op het feest, zijn de heren druk met het maken van nieuwe muziek: voor het eind van het jaar moet er een nieuwe, Nederlandstalige EP uitkomen, waarop het duo wil laten zien dat ze het kunstje niet verleerd zijn. Er is gespeeld met het idee om de beats van een aantal Partysquad-klassiekers te gebruiken, daar andere rappers op te laten rappen en daar dan een EP van te maken. Daar werd vanaf gezien, want: te tricky om aan die klassiekers te komen. Ruben: ‘Toen dachten we ‘weet je wat? We gaan gewoon nieuwe shit maken.’ Misschien wel leuker ook. Wat je kunt verwachten? Gekke combo’s, artiesten van nu met artiesten toen, dat soort werk. We hebben een track met Sticks en Lil Kleine, en eentje met Dio en Jonna Fraser. Verder staat Zwart Licht erop, Jebroer, Cho, Adje, in die orde van namen moet je denken.’

Hij gaat verder: ‘Het was heel tof om met die gasten de studio in te duiken. Aan het einde van de dag ben ik gewoon een nerd en wil ik in dat hok zitten, muziek maken en dan hoeft niemand mij te zien. In die optiek: als we muziek kunnen blijven maken en we kunnen blijven reizen, andere delen van de wereld zien, door die muziek… Dat voelt als een blessing, man. Dan kunnen we nog wel tien jaar door.’

Op vrijdag 23 september viert The Partysquad het tienjarig jubileum op grootse wijze in de Melkweg te Amsterdam. Kaarten zijn hier verkrijgbaar.

BEELD: Sybren Tieleman
TEKST: Muus Visser