Tim Hofman

Tim Hofman’s pleidooi tegen angst en voor liefde als leidraad

Tim Hofman is een druk man: hij maakt televisie- en YouTubeprogramma’s, heeft onlangs een succesvol boek geschreven en is het gezicht van De Stembus 2017, een initiatief dat jongeren naar de stembus wil trekken. Tim constateert een groot gat tussen jongeren en politici, dat angst steeds vaker als maatschappelijk bindmiddel wordt gebruikt en een gebrek aan waardering voor de democratie. En dat ziet hij als iets heel erg niet goeds. ‘We zitten allemaal in een oranje shirtje als Nederland speelt; als de Koning jarig is gaan we een dagje zuipen. Democratie is echt zoiets van ‘oh ja, fuck, ik moet nog stemmen ’s morgens’. Terwijl dát de koers van het land bepaalt.’ In gesprek met Tim Hofman over het privilege dat stemmen heet, angst als slechte raadgever en eigenliefde als uitgangspunt.

De Stembus 2017

‘Das een verdomd goed idee’, dacht Tim Hofman toen er op Twitter geschreven werd dat er iets gevonden moest worden om jonge mensen naar de stembus te krijgen. Sinds 2014 gebruikt Tim zijn platform om politiek dichter bij jongeren te krijgen en om bepaalde zaken die jongeren aangaan te agenderen. Bijvoorbeeld met de petitie ‘Eén pil teveel maakt geen crimineel’ en met zijn YouTubeprogramma POLERTIEK. En nu dus met De Stembus. Tim: ‘Er waren wat gasten op Twitter die zeiden ‘we moeten toch weleens wat doen nu.’ Ik liep zelf al een tijdje met POLERTIEK omdat er zo’n gap zit tussen politici en jonge mensen en dat BOOS-ding kan dat gat misschien dichten. Dat kan politiek misschien wat interessanter maken voor jongen mensen. Er werd wat verder getwitterd tot er iemand zei ‘we moeten iets doen om jonge mensen naar de stembus te krijgen.’ Daarop dacht ik ‘ja, das een verdomd goed idee.’ Toen opperde ik wat, dat we met bussen langs HBO’s en MBO’s moesten gaan rijden, en had ik de volgende dag de gehele nationale pers op m’n dak.’

Hofman 2

Dat was even schrikken, want er lag geen groot, doorwrocht plan klaar. Tim: ‘Het was eerder zo van: ‘fuck, we hebben een merk.. wat nu?’ Punt één was agenderen: we gaan hier, van jonge mensen en politiek, echt een ding van maken. En dat is, in samenwerking met anderen natuurlijk, wel aardig gelukt. Er wordt iedere dag aandacht besteed aan jonge mensen en politiek, er worden elke dag stukken geschreven over jongeren en politiek. Verder zijn we met een groepje aan tafel gaan zitten en hebben we ons afgevraagd van ‘wat zou ik zelf fijn vinden tijdens verkiezingen? Waar zou ik behoefte aan hebben?’ En dat zijn we nu zo’n beetje aan het doen.’

‘Wij hebben het voorrecht te mogen stemmen, gebruik dat voorrecht’

‘Ik wil dat er een connectie is tussen politiek en jonge mensen. Dat kun je doen door het internet handig te gebruiken, zoals we dat doen met POLERTIEK, dus zorgen dat het ‘kijkbaar’ is. Je hebt een onderwerp of een partij, wij maken dat verstaanbaar. We nemen daarnaast ook gewoon lijsttrekkers mee naar een HBO of een MBO, die zetten we op de vloer en daar gaan we dan mee praten. Ik gooi een stelling op, daar kan de partij in één minuut op reageren en dan mag de zaal vragen stellen. En dán zie je opeens dat politici en jongeren echt in gesprek raken en dán krijgen jonge mensen een soort touch, een soort feeling met politiek.’

‘We zitten allemaal in een oranje shirtje als Nederland speelt, als de Koning jarig is gaan we een dagje zuipen, 5 mei vieren we groot. Democratie – Tim haalt z’n schouders op – is echt zoiets van ‘oh ja, fuck, ik moet nog stemmen ’s morgens’. Terwijl dat de koers van het land bepaalt! Daar bepaal je mee waar we naartoe gaan met het land. Daarom ook de oproep van ‘neem vrij’. Zet het op een voetstuk: democratie. Wij hebben het voorrecht te mogen stemmen, gebruik dat voorrecht.’

Angst als cement

De motivatie om De Stembus te beginnen, naast zijn andere werkzaamheden als programmamaker en schrijver, put Tim uit een bepaalde levensenergie. Een energie die uitgaat van een kritische houding, maar altijd met goede intenties, altijd op een constructieve manier. Een energie fel gekant tegen angst als leidraad, terwijl angst tegenwoordig steeds vaker als leidraad genomen wordt. Tim: ‘Je moet het zo zien: de wereld bestaat uit allemaal losse stukken en het cement dat alles bij elkaar houdt, lijkt steeds meer te bestaan uit angst. Mensen handelen daar ook steeds meer naar. Dus er zijn mensen die bang zijn een bepaalde geloofsgroep, die geloofsgroep is bang voor een bepaalde mening en zo gaat het steeds in een cirkel door. Het probleem is; mensen zijn nu dit – Tim slaat zijn vuisten tegen elkaar – aan het doen, zijn zich aan het afzetten tegen elkaar. Ik denk dat als je de maatschappij iets minder laat drijven op angst , dus mensen leert dat ze niet bang hoeven te zijn voor alles dat ander is of voor alles wat nog komen kan, dat je veel sterkere mensen creëert.’

Tim Hofman 2

‘We worden in Nederland ook opgevoed met angst, veel ‘kijk uit’ en ‘let op’. Er is daarnaast ook veel institutionele angst: de politiek probeert zetels te genereren met een angstboodschap, media proberen kliks te genereren met angstberichten. Het is een diepgeworteld iets in onze cultuur, over de hele wereld. Angst als leidraad nemen. Angst mag er zijn, angst is ook menselijk. Maar angst als leidmotief nemen in een campagne als politicus, in een mediastrategie als mediaconcern, in een leven als mens? Ik geloof daar niet in. En daar zal ik, zolang ik me daar bewust van bent, altijd tegen pleiten, want ik vind dat iets heel erg niet goeds.’

‘Schrijf je angst helemaal uit, dan kom je op niets uit. Dan heb je los zand in je handen

‘Angst is ook niks, he? Het is een overlevingsmechanisme, alleen dat overlevingsmechanisme hebben we vaak helemaal niet meer nodig. Dat kun je zo wegrationaliseren. Het is een hypothetisch iets, gebaseerd op een emotie, op iets dat nog niet bestaat. Schrijf je angst helemaal uit, dan kom je op niets uit. Dan heb je los zand in je handen. En daar kan een maatschappij, of een mens, niet op staan. Op termijn stort dat in. Terwijl als we onszelf leren iets minder bang te zijn, dan is iemand met een hoofddoek helemaal niet zo eng. En dan is een cabaretier die een grapje maakt over je profeet helemaal niet zo eng. Dan kun je dat veel meer zoeken bij jezelf, hoef je minder af te geven op de ander en kun je veel meer in harmonie met elkaar zijn.’

Eigenliefde als uitgangspant

Het antwoord op deze angst is volgens Tim te vinden in de mogelijkheden die social media bieden en, belangrijker, in eigenliefde. Tim’s advies: deze generatie is ‘hoorbaarder’ dan ooit, maak daar gebruik van als iets je niet zint. ‘We zijn echt een generatie met een stem, een ‘aanwezigere’ stem dan ooit tevoren. Dat zit ‘em in social media: iedereen kan jou overal lezen. Als jij iets vindt, kun je daar iets mee doen, je kunt iets initiëren. Als jij columns wil schrijven, dan kun je dat doen. We hebben media, media is niet meer iets van ‘de elite’ die met grote mediaconcerns de tendens of de boodschap bepalen. Dat doen wij nu. Wij zijn leesbaar! Ik denk dat het goed is dat jonge mensen zich daar bewust van zijn. Wij zijn media, wij zijn die stem. Als je een ander, positiever geluid wil horen: laat dat andere geluid horen. Dat kan nu. Ik probeer, als ik media maak, in ieder geval altijd iets constructiefs te brengen, omdat ik denk dat dat waardevoller is dan een destructieve of kwaadaardige boodschap.’

Tot slot pleit Tim voor zelfliefde die de angst moet vervangen als leidraad. Eigenliefde als maatschappelijk uitgangspunt. ‘Onze maatschappij werkt net zoals een relatie. Als je een vriendje of vriendinnetje hebt en je bent onzeker over jezelf, je houdt niet van jezelf, dan projecteer je dat altijd op de ander. Liefde geven en liefde ontvangen wordt veel moeilijker. Ik geloof heilig dat het maatschappelijk ook zo werkt. Als je zeker bent van jezelf, ben je minder snel bang en is er veel meer ruimte voor iemand anders. Kost dat effort? Ja man! Iedereen moet daar zijn best voor doen, we zitten hier met z’n allen. En ik vind dat als wij, we moeten nog even op deze wereld, willen dat het goed gaat, dát iets is waar we heel goed bij stil moeten staan.’

De Facebookpagina van De Stembus vind je hier. Neem je vrij op 15 maart om te gaan stemmen? Laat dat dan ook even weten en zet je hier even op ‘aanwezig’.