dating

Waarom daten als twintiger verschrikkelijk is

Laten we even met de deur in huis vallen: daten, iemand leuk vinden en verliefd zijn anno 2017 is verschrikkelijk. We moeten binnen split-seconds kunnen reageren op een potentiële Tindermatch, moeten de kunst van het nét-niet-ongeïnteresseerd-maar-ook-weer-niet-té-geïnteresseerd perfect onder de knie hebben en mogen nooit onze ware emoties tonen.

We leven in een wereld waar angst de boventoon voert. De angst om echt iets te voelen. Of, beter gezegd, dat gevoel te uiten. Als je iemand leuk vindt zeg je dat niet tegen diegene, maar laat je het subtiel overkomen. Je trekt aan je eigen handrem. En dat moet, want als je dat weigert om te doen verlies je het spelletje en eindig je alleen.

Als jij de vorige keer als eerste appte dan wacht je de volgende keer tot de andere partij begint. Je moet er altijd vanuit gaan dat het casual is en zelfs als je erover begint moet dat nog naar voren komen uit je woordkeuze – het moet lijken alsof elk mogelijk tegenantwoord een acceptabel antwoord is, al is er vaak maar één juist antwoord.

Alles is digitaal, mensen bellen niet meer. We moeten nu wachten op een antwoord wat misschien nooit komt, omdat we bang zijn om dingen twee keer te vragen.

Alles wat we doen moet gedachteloos overkomen, alsof er geen gevoel bij is betrokken. Dat alles in de hoop dat er uiteindelijk gevoelens ontstaan; het is de meest backwards werkwijze ooit.

Want eerlijk, als we iemand leuk vinden dan wil je gewoon met diegene zijn. Toch? Je wil diegene spreken, vertellen over wat er voor doms op werk gebeurd is en tijd met diegene doorbrengen. Maar dat kan niet. Als je teveel praat ben je te aanhankelijk. Als je altijd tijd hebt om te hangen heb je geen leven. Als de ander pas na een uur reageert, hoor jij pas na twee uur te reageren. Zelfs al heb je op dat moment dat het appje binnenkomt je telefoon in je hand.

Dat gaat toch allemaal nergens over? Sinds wanneer is romantiek een dom spelletje waar niemand beter van wordt? Waarom doen we stoer terwijl we dat niet zijn?

Waarom zijn we niet gewoon eerlijk? Eerlijk op alle manieren. Als iemand je blij maakt, zeg dat dan. Als iemand je inspireert, zeg dat dan. Als je diegene liever niet meer wil spreken, zeg dat dan ook. De date-game is op zo’n erbarmelijk laag niveau gekomen dat er termen als ‘ghosten’ bestaan, waarbij de één de ander negeert tot diegene simpelweg stopt met praten: alleen omdat de ghoster niet durft te zeggen dat hij de ander niet zo ziet zitten.

Het internet heeft ons op veel manieren dichter bij elkaar gebracht, maar op net zoveel manieren zijn we verder van elkaar verwijderd dan ooit. We verliezen onszelf in een ander, terwijl we niet eens weten waar we precies induiken. Don’t get lost in the sauce. Wees gewoon eerlijk over hoe je over iemand anders denkt. En, belangrijkst, wees eerlijk met jezelf. Daar begint alles.

bron: thoughtcatalog